નવી દિલ્હી : દેશ તેનો 78મો સ્વતંત્રતા દિવસ ઉજવી રહ્યો છે. 15 ઓગસ્ટ 1947 એ દિવસ હતો જ્યારે ભારતે અંગ્રેજોની 200 વર્ષની ગુલામીની સાંકળો તોડીને આઝાદીની નવી સવાર જોઈ હતી. 15 ઓગસ્ટ 1947નો દિવસ ભારતના ઈતિહાસમાં એક સુવર્ણ અધ્યાય તરીકે નોંધાયેલો છે. આ તે દિવસ હતો જ્યારે ભારતે અંગ્રેજોની ગુલામીમાંથી મુક્ત થઈને આઝાદીનો શ્વાસ લીધો હતો. આ દિવસનું મહત્વ માત્ર ભારતની આઝાદી પુરતું સીમિત નથી, પરંતુ આ સમગ્ર વિશ્વને એક સંદેશ હતો કે જ્યારે કોઈ રાષ્ટ્ર પોતાના અધિકારો માટે એક થઈને લડે છે, ત્યારે કોઈ શક્તિ તેને રોકી શકતી નથી.

   તે દિવસે વિશ્વ સમક્ષ સ્વપ્નથી ભરપૂર અને નિર્ધારિત ભારતનો ઉદય થયો. આઝાદીના આ દિવસે માત્ર 200 વર્ષના બ્રિટિશ શાસનનો અંત આવ્યો જ નહીં, પરંતુ નવા ભારતનો પાયો પણ નાખ્યો. આ દિવસ આપણને યાદ અપાવે છે કે આઝાદી માટે કરેલા સંઘર્ષ અને બલિદાનને ક્યારેય ભૂલી શકાય નહીં. સ્વતંત્રતાનો આ દિવસ દરેક ભારતીય માટે ગૌરવ અને આદરનું પ્રતિક છે. 

  15 ઓગસ્ટ 1947ની સવારે સ્વતંત્ર ભારતના પ્રથમ વડાપ્રધાન પંડિત જવાહરલાલ નેહરુએ લાલ કિલ્લા પર તિરંગો ફરકાવ્યો હતો. ગર્વની ક્ષણમાં, ભારતે એક નવો અધ્યાય શરૂ કર્યો. આ તે ક્ષણ હતી જ્યારે ભારત એક નવા યુગમાં પ્રવેશ્યું હતું, એક યુગ જ્યાં તેને સ્વતંત્રતા, સમાનતા અને બંધુત્વના મૂલ્યોને સર્વોપરી રાખવાનો સંકલ્પ કરવામાં આવ્યો હતો. 

     બ્રિટિશ શાસન 1948 સુધીમાં ભારતને આઝાદી આપવાનું આયોજન કરી રહ્યું હતું પરંતુ છેલ્લા વાઈસરોય લોર્ડ માઉન્ટબેટને આ તારીખ બદલીને 15 ઓગસ્ટ 1947 કરી. સ્વતંત્રતાની પૂર્વસંધ્યાએ, ભારતીય નેતાઓએ સંસદના સેન્ટ્રલ હોલમાં વિશેષ સત્રનું આયોજન કર્યું હતું. આ ઐતિહાસિક પ્રસંગને લઈને દેશભરમાં ઉત્તેજનાનો માહોલ હતો. કોંગ્રેસ પાર્ટીએ સિનેમા હોલને સ્વતંત્રતા દિવસની ઉજવણીનું મફતમાં પ્રસારણ કરવા નિર્દેશ આપ્યો અને દરેક શાળાના બાળકોને મીઠાઈઓ અને 'સ્વતંત્રતા ચંદ્રકો'નું વિતરણ કરવાનું નક્કી કર્યું. 

    સંસદનો કાર્યક્રમ 14 ઓગસ્ટે રાત્રે 11 વાગ્યે શરૂ થયો અને હજારો ભારતીયો સંસદ ભવન બહાર એકઠા થયા. દેશભક્ત લોકોની ભીડ એટલી વધી ગઈ કે પંડિત નેહરુએ લોકોને શાંત રહેવાની અપીલ કરવી પડી. બરાબર 11:55 વાગ્યે, સંસદના સેન્ટ્રલ હોલમાં, પંડિત નેહરુએ ભાષણ આપવાનું શરૂ કર્યું, જેને વિશ્વ 'Tryst with Destiny' તરીકે ઓળખે છે.

   રાતના 12 વાગ્યા હતા કે તરત જ શંખ ફુંકાવા લાગ્યા. નહેરુ સહિત સંસદના સેન્ટ્રલ હોલમાં હાજર દરેકની આંખોમાં આંસુ હતા. આખી સંસદ અચાનક મહાત્મા ગાંધી કી જય, ભારત માતા કી જયના નારાથી ગૂંજી ઉઠી હતી. બીજા દિવસે આખા દેશમાં આઝાદીની ઉજવણી થવાની હતી.

   આ ઐતિહાસિક અવસર પર દિલ્હીમાં મહાત્મા ગાંધીની ગેરહાજરી અનુભવાઈ રહી હતી. ગાંધીજી તે સમયે બંગાળમાં હતા, જ્યાં તેઓ વિભાજનને કારણે થયેલી હિંસા રોકવાનો પ્રયાસ કરી રહ્યા હતા. આ સમયે પંજાબ અને બંગાળ જેવા વિસ્તારોમાં ભાગલાની ભયાનક હિંસા ફેલાઈ હતી. 

   આઝાદીના સમાચાર ફેલાતાની સાથે જ દેશભરમાં ઉજવણીનો માહોલ છવાયો હતો. મુંબઈના રાજાબાઈ ટાવર અને તાજ હોટેલ સહિત દેશભરની પ્રતિષ્ઠિત ઈમારતોને રોશનીથી શણગારવામાં આવી હતી. દેશભરની શેરીઓ સુશોભિત થવા લાગી. ડ્રમ્સ વગાડતા હતા અને લોકો શેરીઓમાં નાચતા હતા. ચારેબાજુ ત્રિરંગાનો મહિમા દેખાતો હતો. દિલ્હીમાં અંદાજ હતો કે લગભગ 30,000 લોકો સંસદ ભવન અને રાષ્ટ્રપતિ ભવનની આસપાસ એકઠા થશે, પરંતુ વાસ્તવિક સંખ્યા 5 લાખ સુધી પહોંચી ગઈ. 'ઇન્કલાબ ઝિંદાબાદ' અને 'મહાત્મા ગાંધી કી જય', 'ભારત માતા કી જય' જેવા નારા ગુંજી રહ્યા હતા.

   ભારતનો પ્રથમ સ્વતંત્રતા દિવસ એવો દિવસ હતો જે આપણા હૃદયમાં કાયમ રહેશે. આ દિવસ આપણને શીખવે છે કે એકતા, સંઘર્ષ અને સંકલ્પથી દરેક સ્વપ્ન સાકાર કરી શકાય છે.