બેંગ્લુરુ: કર્ણાટકના એક ચોંકાવનારા અહેવાલે રાજ્યમાં બાળકોની સલામતી અંગે ઘણા ગંભીર પ્રશ્નો ઉભા કર્યા છે. છેલ્લા પાંચ વર્ષમાં, રાજ્યમાંથી લગભગ 13,000 બાળકો ગુમ થયા છે, જેમાં મોટી સંખ્યામાં છોકરીઓનો પણ સમાવેશ થાય છે. આ આંકડો માત્ર ભયાનક જ નથી પણ એ પણ દર્શાવે છે કે બાળકોના અપહરણના કિસ્સાઓ દિવસેને દિવસે વધી રહ્યા છે અને વહીવટ માટે એક મોટો પડકાર બની રહ્યા છે.

બેંગલુરુ મિરરના અહેવાલ મુજબ, 2020 થી 2024 દરમિયાન બાળકોના અપહરણના કુલ 12,790 કેસ નોંધાયા છે. જોકે આમાંથી મોટાભાગના બાળકો મળી આવ્યા હતા, છતાં હજુ પણ 1,300 થી વધુ બાળકો છે જેમનો સુરાગ આજ સુધી મળ્યો નથી. આ આંકડો પોતે ઘણું બધું કહી જાય છે અને સૂચવે છે કે પરિસ્થિતિ સામાન્ય નથી પણ ગંભીર છે.

રિપોર્ટમાં જણાવાયું છે કે અપહરણ કરાયેલા બાળકોમાં છોકરીઓની સંખ્યા છોકરાઓ કરતાં ઘણી વધારે છે. ચિંતાજનક બાબત એ છે કે આ બાળકોનું અપહરણ ત્યારે કરવામાં આવ્યું હતું જ્યારે તેઓ તેમના રોજિંદા કાર્યોમાં વ્યસ્ત હતા - જેમ કે શાળાએ જતા, ટ્યુશન ક્લાસમાં જતા અથવા રમતા. આ દર્શાવે છે કે જાહેર અને સલામત માનવામાં આવતી જગ્યાઓ પણ હવે બાળકો માટે સલામત નથી.

રાજ્યમાં સૌથી વધુ અપહરણના કેસ રાજધાની બેંગલુરુમાંથી નોંધાયા છે. આ ઉપરાંત, તુમકુરુ, શિવમોગા, મંડ્યા, દાવણગેરે, હસન, ચિત્રદુર્ગ અને મૈસુર જેવા જિલ્લાઓનો પણ આ યાદીમાં સમાવેશ થાય છે, જ્યાં બાળકો ગુમ થવાની ઘટનાઓ સતત નોંધાઈ રહી છે. આ જિલ્લાઓમાં, ગ્રામીણ અને શહેરી બંને વિસ્તારોમાં બાળકો ગુમ થવાની ઘટનાઓ નોંધાઈ છે, જે દર્શાવે છે કે આ સમસ્યા ફક્ત શહેરો સુધી મર્યાદિત નથી, પરંતુ સમગ્ર રાજ્યમાં ફેલાયેલી છે.

આ ગુમ થયેલા બાળકો વિશે સૌથી મોટો ભય એ છે કે તેઓ કોઈ મોટા ગુનાહિત નેટવર્કનો ભોગ બન્યા હશે. સૂત્રોના જણાવ્યા અનુસાર, એવી આશંકા છે કે ઘણા બાળકો માનવ તસ્કરી, બાળ મજૂરી, અંગોની તસ્કરી, જાતીય શોષણ અથવા બળજબરીથી ભીખ માંગવામાં સામેલ ગેંગના હાથમાં આવી ગયા હશે. જોકે, પોલીસ દાવો કરી રહી છે કે તમામ પાસાઓની તપાસ કરવામાં આવી રહી છે અને આવા ગુનાહિત નેટવર્ક પર સતત નજર રાખવામાં આવી રહી છે.

આ ગંભીર પરિસ્થિતિને ધ્યાનમાં રાખીને, રાજ્ય સરકાર અને કેન્દ્ર સરકાર બંનેએ સંયુક્ત રીતે ગુમ થયેલા બાળકોને શોધવા માટે એક ખાસ ટાસ્ક ફોર્સની રચના કરી છે. આ ટાસ્ક ફોર્સ પોલીસ, બાળ સુરક્ષા એજન્સીઓ અને અન્ય સંબંધિત વિભાગો સાથે મળીને કામ કરી રહી છે. આ ઉપરાંત, ચાઇલ્ડ લાઇન, શાળા વહીવટીતંત્ર, સ્થાનિક સામાજિક કાર્યકરો અને નાગરિકો પાસેથી પણ સહયોગ માંગવામાં આવ્યો છે, જેથી આ બાળકોને શક્ય તેટલી વહેલી તકે શોધી શકાય.

બાળકો ગુમ થવાની વધતી ઘટનાઓને કારણે, માતાપિતામાં ભય અને અસુરક્ષાની લાગણી સતત વધી રહી છે. માતાપિતા હવે તેમના બાળકોને એકલા શાળા કે ટ્યુશન મોકલવામાં ખચકાટ અનુભવી રહ્યા છે. પોલીસની હાજરી અને દેખરેખ અંગે પણ પ્રશ્નો ઉભા થઈ રહ્યા છે.