ન્યૂયોર્ક : તાજેતરમાં અમેરિકાના કેટલાક મોટા ઇમિગ્રેશન વિરોધી અવાજોએ ચોંકાવનારો "ખુલાસો" કર્યો કે ન્યૂયોર્ક શહેરના ઘણા રહેવાસીઓ અન્ય દેશોમાં જન્મેલા છે. જમણેરી પોડકાસ્ટર/ઉશ્કેરણીજનક વ્યક્તિ મેટ વોલ્શે X.com પર લખ્યું કે શહેરની 40% વસ્તી વિદેશમાં જન્મેલી છે, અને દાવો કર્યો કે આનો અર્થ એ થયો કે "NYC હવે કોઈપણ વ્યાજબી વ્યાખ્યા દ્વારા અમેરિકી શહેર રહ્યું નથી. આ એક દુર્ઘટના અને શરમજનક બાબત છે."

વ્હાઇટ હાઉસના ડેપ્યુટી ચીફ ઑફ સ્ટાફ સ્ટીફન મિલર, જે કથિત રીતે યુએસ ઇમિગ્રેશન નીતિના પ્રભારી છે, તેમણે પણ કહ્યું કે, "NYC એ સમાજને સૌથી સ્પષ્ટ ચેતવણી છે કે જ્યારે તે સ્થળાંતરને નિયંત્રિત કરવામાં નિષ્ફળ જાય ત્યારે શું થાય છે." તેમણે થોડા સમય પછી ઉમેર્યું કે, "છેલ્લા કેટલાક વર્ષોમાં અમેરિકામાં સ્થળાંતરની ગતિ અને વ્યાપને સમજવા માટે, NYC નો એક તૃતીયાંશ ભાગ વિદેશમાં જન્મેલો છે અને NYC ના લગભગ બે તૃતીયાંશ બાળકો વિદેશમાં જન્મેલા પરિવારમાં રહે છે."
 
આંકડાઓનો દંભ અને ઐતિહાસિક વાસ્તવિકતા:
સેન્સસ બ્યુરોના 2023ના અમેરિકન કમ્યુનિટી સર્વે મુજબ, ન્યૂયોર્ક શહેરની વિદેશમાં જન્મેલી વસ્તી કુલ વસ્તીના 37.5% છે. સપ્ટેમ્બરમાં બહાર પડનારા 2024ના આંકડા લગભગ ચોક્કસપણે ઊંચા હશે, કારણ કે 2023 અને 2024માં શહેરમાં આશ્રય શોધનારાઓની મોટી સંખ્યામાં આગમન થયું છે. તો વોલ્શ અને મિલર સંખ્યાઓ પર બહુ દૂર નથી. જોકે, તેમનો ઈશારો કે આ કંઈક નવું છે, તે હાસ્યાસ્પદ છે.

ન્યૂયોર્ક શહેરનો વિદેશમાં જન્મેલો હિસ્સો 1800ના દાયકામાં અને 1900ના પ્રારંભમાં અત્યાર કરતાં પણ વધુ હતો, અને છેલ્લા પચીસ વર્ષમાં તેમાં માત્ર થોડો જ વધારો થયો છે. 1850 પહેલાના વિશ્વસનીય આંકડા ઉપલબ્ધ નથી, પરંતુ 1850ના 45.7% કરતા 1840માં વિદેશમાં જન્મેલા લોકોની ટકાવારી ઓછી હતી. અમેરિકન ક્રાંતિથી લગભગ 1820 સુધી યુએસમાં બહુ ઓછું ઇમિગ્રેશન હતું. (તે દિવસોમાં ન્યૂયોર્ક સિટીને યુએસના અન્ય ભાગોમાંથી, મુખ્યત્વે ન્યૂ ઇંગ્લેન્ડ રાજ્યોમાંથી મોટો પ્રવાહ મળતો હતો.) સ્વતંત્રતા પહેલા, વિદેશથી ઇમિગ્રેશન વધતું-ઘટતું રહ્યું, પરંતુ તેના યુરોપિયન વસાહત પછીના ઇતિહાસમાં, આ શહેર હંમેશા અન્ય જગ્યાએથી આવેલા લોકોનું ઘર રહ્યું છે. ઇમિગ્રેશન વિના, વારંવાર આવતા પ્રવાહ વિના, ન્યૂયોર્ક ક્યારેય ન્યૂયોર્ક બની શક્યું ન હોત.

શહેરનો જીવંત યાદગીરીનો સૌથી મુશ્કેલ યુગ, અને કદાચ અત્યાર સુધીનો સૌથી ખરાબ સમય, 1970માં આવ્યો જ્યારે ઇમિગ્રન્ટ્સ વસ્તીના માત્ર 18.2% જ રહી ગયા. તે પછીનો દાયકો ઉચ્ચ અને વધતા ગુનાઓ, ઘટતી રોજગાર અને નાણાકીય કટોકટીનો સમય હતો. તમે કદાચ તેને દુર્ઘટના અને શરમજનક કહી શકો છો, જોકે જૂના ન્યૂયોર્કવાસીઓ ક્યારેક સસ્તા રિયલ એસ્ટેટ વિશે નોસ્ટાલ્જિક થાય છે. લગભગ દરેક માપદંડ (આર્થિક સૂચકાંકો, આરોગ્ય પરિણામો, ગુના દર) પર, તમામ પૃષ્ઠભૂમિના ન્યૂયોર્કવાસીઓ 1970ના દાયકા કરતાં હવે ઘણી સારી સ્થિતિમાં છે.
 
શહેરોની સફળતામાં ઇમિગ્રન્ટ્સનું યોગદાન:
સમગ્ર યુએસ માટે વિદેશમાં જન્મેલી વસ્તીનો હિસ્સો ક્યારેય ન્યૂયોર્ક શહેરના નીચા સ્તર જેટલો ઊંચો રહ્યો નથી. તે 1890માં 14.8% પર પહોંચ્યો હતો અને હવે ફરીથી તેની નજીક આવી રહ્યો છે. જોકે, 1960ના દાયકામાં યુએસ અર્થતંત્રમાં કદાચ શ્રેષ્ઠ દાયકો હતો, જે આર્થિક વૃદ્ધિ અને વ્યાપક સમૃદ્ધિ લાભોની દ્રષ્ટિએ હતો. રાષ્ટ્રીય ડેટાનો ઉપયોગ કરીને એવી કથા તૈયાર કરવી શક્ય છે કે 20મી સદીના ઓછા ઇમિગ્રેશનનો મધ્ય ભાગ સુવર્ણ યુગ હતો અને તે પહેલા અને પછીનો સમય ઓછો સારો હતો.

પરંતુ, વ્યક્તિગત શહેરોના ઐતિહાસિક આંકડા, જે સેન્સસ બ્યુરોએ 1999માં સરળ ફોર્મેટમાં સંકલિત કર્યા હતા અને મેં 2000ની વસ્તીગણતરી અને 2010 અને 2023ના અમેરિકન કમ્યુનિટી સર્વેના આંકડા સાથે અપડેટ કર્યા છે, તે મોટે ભાગે એક અલગ વાર્તા કહે છે. માત્ર ન્યૂયોર્કમાં જ નહીં, જ્યાં ઉચ્ચ ઇમિગ્રન્ટ વસ્તી સારા સમય સાથે અને ઓછી ઇમિગ્રન્ટ વસ્તી સંઘર્ષ સાથે સંકળાયેલી છે. આ ચોક્કસપણે આંશિક રીતે એટલા માટે છે કારણ કે ઇમિગ્રન્ટ્સ વધુ સારી આર્થિક સંભાવનાઓવાળા સ્થળો તરફ આકર્ષાય છે, પરંતુ મને લાગે છે કે તેના કરતાં પણ વધુ કંઈક છે. યુએસમાં, જ્યાં દેશની સ્થાપના થઈ ત્યારથી શહેરો પ્રત્યે પૂર્વગ્રહ રહ્યો છે, ત્યાં તેમને સફળ બનાવવાની જવાબદારી ઘણીવાર નવા આવનારાઓ પર રહી છે.

જ્યારે ઇમિગ્રન્ટ્સ આવતા નથી, ત્યારે પરિસ્થિતિ ખૂબ જ ગંભીર બની શકે છે. રસ્ટ બેલ્ટ તરીકે ઓળખાતા શહેરોમાં 1800ના દાયકાના મધ્યમાં વિદેશમાં જન્મેલા લોકોનો સૌથી વધુ હિસ્સો હતો. 1850માં મિલવૌકીના 20,061 રહેવાસીઓમાંથી 63.7% વિદેશમાં જન્મેલા હતા. હવે, તાજેતરના દાયકાઓમાં સાધારણ લાભો છતાં, મોટાભાગના શહેરોમાં આ આંકડો સિંગલ ડિજિટમાં છે.

વિદેશમાં જન્મેલી વસ્તીના આ ઘટાડા સાથે લાંબા સમય સુધી વધતી સમૃદ્ધિ પણ જોવા મળી. 1950માં ડેટ્રોઇટ દેશનું સૌથી સમૃદ્ધ શહેર હતું અને ક્લીવલેન્ડ, મિલવૌકી અને શિકાગો પણ તેની નજીક હતા. પરંતુ તે પછી, આ શહેરોમાંથી વસ્તી અને સંપત્તિ ઉપનગરો અને સન બેલ્ટ તરફ વહેવા લાગી, જેમાં 1970 પછી માત્ર શિકાગોમાં નોંધપાત્ર ઇમિગ્રેશન પ્રવાહ જોવા મળ્યો. ક્લીવલેન્ડમાં હવે 1950ની સરખામણીમાં માત્ર 40% રહેવાસીઓ છે, ડેટ્રોઇટમાં 35% અને સેન્ટ લુઇસમાં 33%.

સેન ફ્રાન્સિસ્કોની પણ સમાન ઇમિગ્રન્ટ-આધારિત 19મી સદીની ઉત્પત્તિ હતી, ત્યારબાદ વિદેશમાં જન્મેલી વસ્તીના હિસ્સામાં લાંબો ઘટાડો થયો, પરંતુ તે 1950ના દાયકાની શરૂઆતમાં જ બદલાવા લાગ્યો. કેલિફોર્નિયાના અન્ય મોટા શહેરોમાં પણ ઇમિગ્રેશનમાં પ્રમાણમાં વહેલો ઉછાળો જોવા મળ્યો, જેમાં 1970 અને 1980ના દાયકામાં લોસ એન્જલસ અને સેન જોસેમાં આશ્ચર્યજનક વધારો થયો. જોકે, આર્થિક અનુભવોમાં ઘણો તફાવત હતો, જેમાં 1980ના દાયકાથી લોસ એન્જલસ સંઘર્ષ કરતું હતું જ્યારે સેન ફ્રાન્સિસ્કો-સેન જોસે વિસ્તારમાં વિશ્વ-બદલતો તેજી જોવા મળી હતી.

પૂર્વ કિનારે એસેલા કોરિડોરના શહેરોમાં પણ ઇમિગ્રેશનમાં ઉછાળો જોવા મળ્યો છે, જોકે ન્યૂયોર્ક જેટલો મજબૂત નથી.

છેલ્લે, દક્ષિણમાં ઇમિગ્રેશનનો નવો મોરચો છે. ગૃહ યુદ્ધના પગલે, આ ક્ષેત્રમાં બહુ ઓછા ઇમિગ્રન્ટ્સ હતા અને દાયકાઓ સુધી આર્થિક મંદી હતી. તે હવે દેશનું આર્થિક પાવરહાઉસ બની રહ્યું છે, અને તેના વિકસતા શહેરોમાં પહેલાં કરતાં વધુ ઇમિગ્રન્ટ વસ્તી છે.
ઓછા સફળ દક્ષિણી શહેરો જેવા કે બર્મિંગહામ, મેમ્ફિસ અને ન્યૂ ઓર્લિયન્સ માટે આવું નથી, જ્યાં તાજેતરમાં ઇમિગ્રેશનમાં સાધારણ વધારો થયો છે પરંતુ તેઓ હજુ સુધી 1800ના દાયકાના અંતમાં તેમની વિદેશમાં જન્મેલી વસ્તીના હિસ્સા પર પાછા ફર્યા નથી.

ન્યૂ ઓર્લિયન્સ 19મી સદીમાં ઇમિગ્રન્ટ્સ માટે ચુંબક તરીકે દક્ષિણમાં અનન્ય હતું. 1800ના દાયકાની શરૂઆતમાં, તે ભૂતપૂર્વ ફ્રેન્ચ વસાહત સેન્ટ-ડોમિંગ્યુ (હવે હૈતી) માં લોહિયાળ મુક્તિ સંઘર્ષમાંથી આવેલા શરણાર્થીઓથી ભરાઈ ગયું હતું, જેમાંથી સૌથી મોટો સમુહ ક્યુબા થઈને આવ્યો હતો. આ નવા આવનારાઓએ શહેરને પરિવર્તિત કર્યું, તેને દક્ષિણની નાણાકીય, સાંસ્કૃતિક અને આંતરરાષ્ટ્રીય-વેપારની રાજધાની બનાવવામાં મદદ કરી. મિયામી, જે 1896 સુધી શહેર તરીકે પણ સામેલ નહોતું, તેણે 20મી સદીમાં ક્યુબા, હૈતી, વેનેઝુએલા અને લેટિન અમેરિકાના અન્ય સ્થળોએથી આવેલા શરણાર્થીઓના પ્રવાહને આવકાર્યો અને હવે તે ન્યૂ ઓર્લિયન્સ જેવી જ આર્થિક ભૂમિકા ભજવે છે.

મિયામી હાલમાં સૌથી વધુ વિદેશમાં જન્મેલી વસ્તી ધરાવતું મોટું યુએસ શહેર છે, જેમાં 55.4% છે. પરંતુ તેના ઉપનગરોમાં પણ વધુ ઊંચી ટકાવારી જોવા મળે છે, જે ન્યૂયોર્ક, લોસ એન્જલસ, સેન ફ્રાન્સિસ્કો, સેન જોસે અને બોસ્ટનના ઉપનગરો સાથે મળીને 2023માં સૌથી વધુ વિદેશમાં જન્મેલી વસ્તી ધરાવતા સમુદાયોની બાકીની સૂચિ બનાવે છે. (સેન્સસ બ્યુરો 65,000 કે તેથી વધુ વસ્તી ધરાવતા સ્થળો માટે વાર્ષિક ડેટા બહાર પાડે છે.) કેટલાક, જેમ કે પ્રથમ સ્થાન ધરાવતું હિઆલેહ, કામદાર વર્ગનું છે. અન્ય, જેમ કે બીજા સ્થાન ધરાવતું ડોરલ, સમૃદ્ધ છે.

સૌથી ઓછી વિદેશમાં જન્મેલી વસ્તી ધરાવતા સમુદાયોમાં બહુ ઓછા ઉપનગરો શામેલ છે (લવલેન્ડ, કોલોરાડો; ગેરી, ઇન્ડિયાના; અને લોરેઇન, ઓહાયો, મોટા શહેરોના મેટ્રોપોલિટન વિસ્તારોનો ભાગ છે પરંતુ બેડરૂમ કમ્યુનિટિઝ તરીકે શરૂ થયા નથી). તેના બદલે, તેઓ મિડવેસ્ટ અને દક્ષિણના મોટાભાગે ઘટતા અને એકદમ ગરીબ જૂના શહેરો અને ડાકોટા અને માઉન્ટેન વેસ્ટમાં વિકસતા શહેરોનું મિશ્રણ છે, વત્તા ફ્લોરિડામાં વિકસતું નિવૃત્તિ સમુદાય ધ વિલેજીસ.

આમાંથી કેટલાક ઓછા ઇમિગ્રેશનવાળા શહેરો ખૂબ જ સુંદર સ્થળો છે, પરંતુ કોઈ પણની સરેરાશ કૌટુંબિક આવક રાષ્ટ્રીય સરેરાશ $77,719 થી વધુ નથી, અને તે લગભગ ચોક્કસપણે સંયોગ નથી. અર્થશાસ્ત્રી ક્રિસ્ટોફ આલ્બર્ટ અને જોન મોનરાસે 2022માં અમેરિકન ઇકોનોમિક રિવ્યુમાં પ્રકાશિત થયેલા એક અભ્યાસમાં તારણ કાઢ્યું છે કે યુએસમાં ઇમિગ્રન્ટ્સ દેશના સૌથી વધુ ઉત્પાદક, સૌથી મોંઘા શહેરોમાં અને તેની આસપાસ કેન્દ્રિત થવાનું વલણ ધરાવે છે, કારણ કે ઘણા લોકો યુએસમાં તેમના જીવનધોરણ કરતાં તેમના વતનમાં સંબંધીઓને મોકલવા અથવા પાછા ફરવા પર ખર્ચ કરવા માટે કમાણીને મહત્તમ કરવામાં વધુ રસ ધરાવે છે. આના બદલામાં, આલ્બર્ટ અને મોનરાસે એ પણ શોધી કાઢ્યું કે આવા સ્થળોએ ખૂબ ઓછી હાઉસિંગને કારણે થતી "શ્રમની અવકાશી ખોટી ફાળવણી" ને સંતુલિત કરવામાં મદદ મળી છે, જેનાથી યુએસ અર્થતંત્ર થોડું વધુ ઉત્પાદક બન્યું છે અને આપણે બધા, સરેરાશ, વધુ સારા છીએ.

આ ઇમિગ્રન્ટ્સ યુએસ શહેરોમાં જે ભૂમિકા ભજવે છે તેનું બીજું એક તત્વ છે, જેના પર વોલ્શ અને મિલરે ચોક્કસપણે વિચાર કર્યો નહોતો જ્યારે તેમણે ન્યૂયોર્ક શહેરના વિદેશમાં જન્મેલા રહેવાસીઓને નિશાન બનાવવાનું નક્કી કર્યું. તેના બદલે, તેઓ મુખ્યત્વે યુગાન્ડામાં જન્મેલા લોકતાંત્રિક સમાજવાદી જોહરાન મામદાનીની શહેરમાં ડેમોક્રેટિક મેયર પ્રાઈમરીમાં દેખીતી જીત (જેની પછીથી પુષ્ટિ થઈ) પછી વાતચીતના મુદ્દાઓ શોધતા હતા. પરંતુ ત્યાં પણ સૂચિત દલીલ - કે વધુ ઇમિગ્રન્ટ્સ એટલે વધુ વામપંથી રાજકારણ - ખરેખર ટકી શકતી નથી. મિયામી અને તેના આસપાસના વિસ્તારો હાલમાં એકદમ રિપબ્લિકન છે, અને પ્રમુખ ડોનાલ્ડ ટ્રમ્પે કદાચ 2024માં રાષ્ટ્રીય ઇમિગ્રન્ટ મત જીત્યો હતો. ઇમિગ્રન્ટ્સ ઘણી જુદી જુદી વસ્તુઓ કરે છે. અમેરિકી શહેરોનો નાશ કરવો તેમાંથી એક નથી.