નવી દિલ્હી,: આંતરરાષ્ટ્રીય રાજનીતિમાં એક મોટો ઘટનાક્રમ સામે આવ્યો છે. પાકિસ્તાન અને સાઉદી અરેબિયાએ એક નવા અને ઐતિહાસિક સંરક્ષણ કરાર પર હસ્તાક્ષર કર્યા છે. આ કરારમાં એક એવી કલમ છે જે NATO (નોર્થ એટલાન્ટિક ટ્રીટી ઓર્ગેનાઈઝેશન) જેવી જ છે, જે મુજબ એક રાષ્ટ્ર પરનો હુમલો બંને દેશો પરનો હુમલો ગણવામાં આવશે. આ ઘટનાક્રમ પર ભારતે નજર રાખવાની અને તેની રાષ્ટ્રીય સુરક્ષા પર સંભવિત અસરોનો અભ્યાસ કરવાની વાત કહી છે.
પાકિસ્તાનના વડાપ્રધાન શેહબાઝ શરીફ અને ક્રાઉન પ્રિન્સ મોહમ્મદ બિન સલમાન વચ્ચે રિયાધમાં થયેલી વાટાઘાટો બાદ આ કરાર પર સહી કરવામાં આવી. આ કરારને "વ્યૂહાત્મક પરસ્પર સંરક્ષણ કરાર" નામ આપવામાં આવ્યું છે, જે દાયકાઓથી ચાલી આવતી ભાગીદારીને વધુ મજબૂત અને ઔપચારિક સ્વરૂપ આપવાનો ઉદ્દેશ ધરાવે છે. સાઉદી અધિકારીઓએ સ્પષ્ટતા કરી છે કે આ કરાર કોઈ તાજેતરની ઘટનાના પ્રતિભાવરૂપે નથી.
લશ્કરી તાકાત: ભારતની સરખામણી
જો લશ્કરી તાકાતની વાત કરીએ તો, ભારત બંને દેશો કરતાં અનેક ગણું આગળ છે અને આંકડાઓ આ હકીકતને સમર્થન આપે છે.
 * સૈન્ય: ભારત પાસે ૧.૪ મિલિયન સક્રિય સૈનિકો અને ૧.૧૫ મિલિયન અનામત દળો છે, જ્યારે પાકિસ્તાન અને સાઉદી અરેબિયાના સંયુક્ત સૈનિકોની સંખ્યા આનાથી ઘણી ઓછી છે.
 * એરફોર્સ: ભારત પાસે ૫૧૩ ફાઇટર જેટ છે, જે પાકિસ્તાન (૩૨૮) અને સાઉદી અરેબિયા (૨૮૩) ના સંયુક્ત બેડા કરતાં વધુ છે.
 * નૌકાદળ: ભારત પાસે INS વિક્રાંત અને વિક્રમાદિત્ય જેવા બે વિમાનવાહક જહાજો છે, જે આ બંને દેશો પાસે નથી.
 * પરમાણુ શક્તિ: પાકિસ્તાન એકમાત્ર ઇસ્લામિક દેશ છે જેની પાસે પરમાણુ શસ્ત્રો છે, જ્યારે ભારત પણ એક પરમાણુ શક્તિ છે.
ભારત અને સાઉદી અરેબિયાના મજબૂત સંબંધો
આ સંરક્ષણ કરાર છતાં, ભારતે વધુ પડતી ચિંતા કરવાની જરૂર નથી કારણ કે સાઉદી અરેબિયા સાથેના તેના સંબંધો સતત મજબૂત થઈ રહ્યા છે.
 * વ્યૂહાત્મક ભાગીદારી: ૨૦૧૦માં ભારત અને સાઉદી અરેબિયાએ તેમના સંબંધોને વ્યૂહાત્મક ભાગીદારીમાં ઉન્નત કર્યા હતા.
 * વેપાર: ભારત સાઉદી અરેબિયાનો બીજો સૌથી મોટો વેપાર ભાગીદાર છે.
 * રોકાણ: સાઉદી અરેબિયાએ ભારતમાં ૧૦૦ અબજ ડોલરનું રોકાણ કરવાની જાહેરાત કરી છે.
 * લશ્કરી સહયોગ: બંને દેશો 'અલ મોહેદ અલ હિન્દી' અને 'એક્સ-સદા તનસીક I' જેવી સંયુક્ત લશ્કરી કવાયતો યોજી રહ્યા છે.
સાઉદી અધિકારીઓ પણ સ્વીકારે છે કે ભારત સાથેના તેમના સંબંધો પહેલા કરતાં વધુ મજબૂત છે અને તેઓ તેને જાળવી રાખવા પ્રતિબદ્ધ છે. આ કરાર એક પરંપરાગત ભાગીદારીનું ઔપચારિકીકરણ હોવાથી, ભારતને તેના રાષ્ટ્રીય હિતોનું રક્ષણ કરવા માટે પૂરતી તાકાત અને મુત્સદ્દીગીરી પ્રાપ્ત છે.