નવી દિલ્હી : દિલ્હી હાઈકોર્ટે છૂટાછેડા અને ભરણપોષણ સંબંધિત એક કેસમાં મહત્વપૂર્ણ ચુકાદો આપ્યો. તેમાં કહેવામાં આવ્યું છે કે જો જીવનસાથી આર્થિક રીતે સ્વતંત્ર અને કમાવવા માટે સક્ષમ હોય, તો ભરણપોષણ ચૂકવી શકાતું નથી. કોર્ટે ભરણપોષણને સામાજિક ન્યાયનું કાયમી માપદંડ ગણાવ્યું. તેમાં એમ પણ કહેવામાં આવ્યું છે કે તે આર્થિક સમાનતા અથવા નફો પ્રાપ્ત કરવાનું સાધન હોઈ શકે નહીં.

દિલ્હી હાઈકોર્ટે છૂટાછેડાના કેસમાં ઠરાવ્યું હતું કે હિન્દુ લગ્ન કાયદાની કલમ 25 હેઠળ ભરણપોષણ ફક્ત ત્યારે જ આપી શકાય છે જો અરજદાર ખરેખર નાણાકીય સહાયની જરૂરિયાત સાબિત કરે. આત્મનિર્ભર વ્યક્તિને ભરણપોષણ આપવું એ ન્યાયિક વિવેકબુદ્ધિનો અયોગ્ય ઉપયોગ હશે.

દિલ્હી હાઈકોર્ટે એક મહિલાને ભરણપોષણનો ઇનકાર કરવા અને ક્રૂરતાના આધારે તેના પતિને છૂટાછેડા આપવાના ફેમિલી કોર્ટના આદેશને સમર્થન આપ્યું હતું. આ કેસમાં એક દંપતીનો સમાવેશ થાય છે જેમણે જાન્યુઆરી 2010 માં લગ્ન કર્યા હતા પરંતુ 14 મહિનાની અંદર અલગ થઈ ગયા હતા.

માહિતી અનુસાર, પતિ વ્યવસાયે વકીલ હતો અને પત્ની ભારતીય રેલ્વે ટ્રાફિક સેવામાં ગ્રુપ A અધિકારી હતી. પતિએ તેની પત્ની પર માનસિક અને શારીરિક ક્રૂરતા, અપમાનજનક ભાષા અને તેની સામાજિક સ્થિતિને નુકસાન પહોંચાડવાનો આરોપ મૂક્યો હતો. પત્નીએ તેના પર હેરાનગતિનો પણ આરોપ લગાવ્યો.

ફેમિલી કોર્ટે છૂટાછેડા મંજૂર કર્યા. પત્નીએ ₹50 લાખ (US$1.5 મિલિયન) ના સમાધાનની માંગણી કરી. દિલ્હી હાઈકોર્ટે જણાવ્યું કે આ વલણ દર્શાવે છે કે તેનો હેતુ લગ્ન બચાવવાનો નહીં પરંતુ નાણાકીય લાભ મેળવવાનો હતો. વધુમાં, હાઈકોર્ટે શોધી કાઢ્યું કે પત્નીએ પતિ અને તેની માતા સામે અપમાનજનક અને અપમાનજનક ભાષાનો ઉપયોગ કર્યો હતો.

દિલ્હી હાઈકોર્ટે જણાવ્યું કે લગ્નનો ટૂંકો સમયગાળો, બાળકોની ગેરહાજરી અને મહિલાની વધુ આવક તેને ભરણપોષણ મેળવવાથી રોકી રહી હતી. કોર્ટે ફેમિલી કોર્ટના આદેશને માન્ય રાખ્યો અને ભરણપોષણની માંગણીને ફગાવી દીધી.