નવી દિલ્હી :પગારદાર કર્મચારીઓ માટે, કર્મચારી ભવિષ્ય નિધિ (EPFO) ફક્ત બચત યોજના નથી, પરંતુ નિવૃત્તિ સુરક્ષાનું એક મહત્વપૂર્ણ માધ્યમ પણ છે. દર મહિને, તમારા પગારનો એક નાનો ભાગ અને તમારા પગારનો સમાન ભાગ EPF ફંડમાં જમા થાય છે. જ્યારે મોટાભાગના લોકો તેને એકમ રકમ તરીકે જુએ છે, ત્યારે નોંધપાત્ર ભાગ કર્મચારી પેન્શન યોજના (EPS) માં જાય છે, જે ભવિષ્યમાં માસિક પેન્શન ચુકવણી પૂરી પાડે છે.

   ઘણા લોકો નોકરી છોડ્યા પછી તેમના EPS ભંડોળ વિશે ચિંતિત હોય છે. EPFO ના નિયમો અનુસાર, પેન્શન મેળવવા માટે ઓછામાં ઓછા 10 વર્ષ સેવા જરૂરી છે. જો તમારી કુલ સેવા અવધિ 10 વર્ષથી ઓછી હોય, તો તમે પેન્શન માટે પાત્ર રહેશો નહીં. જો કે, જે કર્મચારીઓ 10 વર્ષ કે તેથી વધુ સમય માટે સેવા આપી છે તેઓ નિવૃત્તિ પછી પેન્શન માટે પાત્ર બને છે. આનો અર્થ એ નથી કે તેમને નોકરી છોડ્યા પછી તરત જ પેન્શન મળશે. પેન્શનના દાવા ફક્ત 58 વર્ષની ઉંમરે જ કરી શકાય છે. આનો અર્થ એ છે કે જો તમે 40 વર્ષની ઉંમરે નોકરી છોડી દો છો, તો પણ તમને 58 વર્ષની ઉંમર પછી પેન્શન લાભો મળશે.

   પગારનો 12% EPF ફંડમાં જાય છે, અને તમારા એમ્પ્લોયર સમાન રકમનું યોગદાન આપે છે. આમાંથી, 8.33% EPSમાં જાય છે, જે નિવૃત્તિ પછી પેન્શન માટે અનામત રાખવામાં આવે છે. બાકીના 3.67% EPF ખાતામાં જમા થાય છે, જે ઘર ખરીદવા, બાળકોના શિક્ષણ, લગ્ન અથવા તબીબી કટોકટી માટે ઉપાડી શકાય છે.