<img height="1" width="1" style="display:none" src="https://www.facebook.com/tr?id=1793108690839422&ev=PageView&noscript=1" />
News of Monday, 15th December 2025

રાજસ્‍થાનમાં અનોખા લગ્નઃ ૧૧ ઊંટ પર નીકળી જાન

અરે વાહ.. ઊંટ ઉપર નીકળી જાનઃ ૧૪ કિમીનું અંતર કાપી વરરાજા પહોંચ્‍યા કન્‍યાના ઘરે

ફતેહપુર શેખાવતી, તા.૧૫: જ્‍યારે લગ્નની મોસમ દરમિયાન આધુનિકતા, વૈભવી કાર અને દેખાડો કરવાની સ્‍પર્ધાનો ચમકારો અને ગ્‍લેમર સામાન્‍ય બની રહ્યો છે, ત્‍યારે રાજસ્‍થાનમાં એક લગ્ન લોકોને દાયકાઓ પાછળ લઈ ગયા. આ લગ્ન ફક્‍ત તેની સાદગી માટે જ નહીં પરંતુ કારણ કે લગ્નની જાન કાર કે બસ પર નહીં, પણ ઊંટ પર મુસાફરી કરતી હતી. વરરાજાએ પોતે ઊંટ પર સવારી કરી હતી, અને લગ્નના મહેમાનો તેની સાથે ૧૧ ઊંટ ગાડીઓ પર સવારી કરી હતી. આ દ્રશ્‍ય દર્શકો માટે એક જૂની રાજસ્‍થાની લોક ચિત્રથી ઓછું નહોતું.

આ અનોખા લગ્ન ઝુનઝુનુ જિલ્લાના બિસાઉ શહેરના રહેવાસી સીતારામ જલવાલના પુત્ર તરુણના હતા, જેમણે સીકર જિલ્લાના રામગઢના રહેવાસી ગોપીચંદ છાપોલાની પુત્રી મનીષા સાથે લગ્ન કર્યા હતા. લગ્નનું સૌથી નોંધપાત્ર પાસું એ હતું કે જાન ૧૧ ઊંટ પર સવાર થઈને લગભગ ૧૪ કિલોમીટરનું અંતર કાપ્‍યું અને અઢી કલાકમાં કન્‍યાના ઘરે પહોંચી. રસ્‍તામાં, લોકો આ દ્રશ્‍ય જોવા માટે રોકાયા, મોબાઇલ વીડિયો લીધા અને જૂની પરંપરાઓને યાદ કરી.

હકીકતમાં, આ અનોખી પહેલ વરરાજાના દાદાની લાંબા સમયથી ચાલતી ઇચ્‍છાથી ઉદ્ભવી હતી. પરિવારના વડીલો કહે છે કે પહેલાના સમયમાં, આ વિસ્‍તારમાં ઊંટ-આધારિત લગ્ન જાન સામાન્‍ય હતી. વરરાજાના દાદા અને પરદાદાના પણ આવી જ રીતે લગ્ન થયા હતા. જેમ જેમ સમય બદલાયો, સંસાધનો બદલાયા, અને પરંપરાઓ ધીમે ધીમે ઝાંખી પડી. જો કે, પરિવાર ઓછામાં ઓછું ફરી એકવાર વડીલોએ પાળેલી અને પાળેલી પરંપરાને ફરીથી જીવંત કરવા માંગતો હતો.

વરરાજાના પિતા, સીતારામ જલવાલ સમજાવે છે કે આ નિર્ણય અચાનક લેવામાં આવ્‍યો ન હતો. લગભગ પાંચ મહિના પહેલા જ નક્કી કરવામાં આવ્‍યું હતું કે તરુણના લગ્નની જાન ઊંટ પર લઈ જવામાં આવશે. ઊંટોની વ્‍યવસ્‍થા, માર્ગ અને સમય પર ખૂબ કાળજીપૂર્વક વિચાર કરવામાં આવ્‍યો હતો. જ્‍યારે ગામલોકોને અને આસપાસના વિસ્‍તારોને આ વાતની જાણ થઈ, ત્‍યારે ઉત્‍સાહ વધી ગયો. લોકોએ ફોન કરીને પૂછયું કે જાન કયા રસ્‍તે જશે અને કયારે નીકળશે.

લગ્નના દિવસે વહેલી સવારથી જ બિસાઉમાં ઉત્‍સવનું વાતાવરણ છવાઈ ગયું. ઊંટોને પરંપરાગત પોશાકમાં શણગારવામાં આવ્‍યા હતા. રંગબેરંગી ફેસ્‍ટૂન, કપડાં અને સજાવટથી તેઓ વધુ આકર્ષક બન્‍યા. વરરાજા, તરુણ, પરંપરાગત પોશાકમાં ઊંટ પર સવારી કરતો હતો. જેમ જેમ જાન આગળ વધતી ગઈ, તેમ તેમ જાન ઢોલના તાલ સાથે ધીમે ધીમે રામગઢ તરફ રવાના થયો. આશરે ૧૪ કિલોમીટરનું અંતર કાપતી જાનમાં લગભગ અઢી કલાકનો સમય લાગ્‍યો. આ અનોખા જાન જોવા માટે લોકો રસ્‍તામાં વિવિધ સ્‍થળોએ ઉભા રહ્યા. બાળકોથી લઈને વળદ્ધો સુધી, દરેક વ્‍યક્‍તિ આ દૃશ્‍યથી ખુશ દેખાતા હતા. કેટલાક લોકોએ તેને જૂના સમયની યાદો સાથે જોડી દીધી, જ્‍યારે અન્‍ય લોકોએ કહ્યું કે આવા લગ્નો આપણી સંસ્‍કળતિની ઓળખ છે.

રામગઢ પહોંચ્‍યા પછી, કન્‍યાના ગામમાં લગ્ન જાનનું ભવ્‍ય સ્‍વાગત કરવામાં આવ્‍યું. આસપાસના ગામડાઓમાંથી પણ લોકો ઊંટ પર સવાર થઈને સરઘસ જોવા આવ્‍યા. વરરાજાને પરંપરાગત શૈલીમાં સ્‍વાગત કરવામાં આવ્‍યું હતું, અને લગ્નની વિધિઓ વિધિ મુજબ કરવામાં આવી હતી. વરરાજાના પિતા સીતારામ જલવાલ કહે છે કે લોકોએ તરત જ ઊંટ પર સવારી જાનના વિચારની પ્રશંસા કરી. ઘણા લોકોએ કહ્યું કે તેમણે જૂની સંસ્‍કળતિને પુનર્જીવિત કરી છે. તેમનું માનવું છે કે નવી પેઢીએ આધુનિકતાને અપનાવીને તેની પરંપરાઓ જાળવી રાખવી જોઈએ. તેમણે કહ્યું કે સુવિધાઓ અને ટેકનોલોજી જરૂરી છે, પરંતુ આપણા મૂળને ભૂલી જવું યોગ્‍ય નથી. 

(3:46 PM IST)