ઢાકા, તા. 08 : બાંગ્લાદેશના ઈતિહાસમાં 25 ડિસેમ્બર, 2025 નો દિવસ એક નવા અધ્યાય તરીકે નોંધાયો છે. બાંગ્લાદેશ રાષ્ટ્રવાદી પક્ષ (BNP) ના દિગ્ગજ નેતા તારિક રહેમાન 17 લાંબા વર્ષો સુધી લંડનમાં દેશનિકાલ ભોગવ્યા બાદ આખરે વતન પરત ફર્યા છે. તેમની માતા અને ભૂતપૂર્વ વડાપ્રધાન ખાલિદા ઝિયાના અવસાન બાદ હવે તારિકના શિરે પક્ષ અને દેશને બેઠા કરવાની મોટી જવાબદારી આવી પડી છે. પરંતુ, શું તેમની પાસે ખરેખર કોઈ 'ગેમ ચેન્જર' પ્લાન છે કે કેમ, તે અંગે હવે રાજકીય નિષ્ણાતોમાં ચર્ચા શરૂ થઈ છે.

ભૂતકાળની એ મુલાકાત અને અધૂરા સવાલો:

વર્ષ 2003માં જ્યારે તારિક રહેમાન સત્તાના કેન્દ્રમાં હતા, ત્યારે એક ઈન્ટરવ્યુ દરમિયાન તેમને પૂછવામાં આવ્યું હતું કે 20 વર્ષ પછીના બાંગ્લાદેશ માટે તેમની પાસે શું વિઝન છે? ત્યારે તેમણે ઈન્ફ્રાસ્ટ્રક્ચર કે ઉર્જાને બદલે માત્ર 'ગ્રામીણ મરઘાં ફાર્મ' વિકસાવવાની વાત કરી હતી. હવે, 22 વર્ષ પછી જ્યારે તેઓ ફરીથી દેશના ભાવિ નેતા તરીકે ઉભરી રહ્યા છે, ત્યારે પ્રશ્ન એ જ છે કે શું તેમનો દ્રષ્ટિકોણ વિકસિત થયો છે?

'આઈ હેવ અ પ્લાન' – હકીકત કે માત્ર ચૂંટણીલક્ષી વાતો?

પોતાના સ્વદેશ વાપસીના ભાષણમાં તારિક રહેમાને માર્ટિન લ્યુથર કિંગની યાદ અપાવતા કહ્યું, "મારી પાસે એક યોજના છે." તેમણે વિભાજિત બાંગ્લાદેશને એક કરવાની અને યુવાનોની શક્તિનો ઉપયોગ કરવાની વાત કરી છે.

· પ્રોફેસર યુનુસની નિષ્ફળતા: વચગાળાની સરકારના વડા પ્રોફેસર મુહમ્મદ યુનુસ 16 મહિનાના શાસનમાં દેશને એક કરવામાં નિષ્ફળ રહ્યા હોવાના આક્ષેપ વચ્ચે તારિકે એકતાનો રાગ આલાપ્યો છે.

· ગતિશીલ વિઝનનો અભાવ: વિશ્લેષકો માને છે કે માત્ર 'પ્લાન' હોવો પૂરતો નથી. બાંગ્લાદેશને અત્યારે રસ્તા, બંદરો, વીજળી અને ટેકનોલોજી માટે એક મજબૂત રાષ્ટ્રીય વ્યૂહરચનાની જરૂર છે, જેનો તારિકના ભાષણમાં કોઈ સ્પષ્ટ ઉલ્લેખ નહોતો.

બાંગ્લાદેશ માટે હવે શું?

તારિક રહેમાન એકમાત્ર એવા નેતા છે જે રાષ્ટ્રપતિ (ઝિયાઉર રહેમાન) અને વડાપ્રધાન (ખાલિદા ઝિયા) બંનેના સીધા વંશજ છે. જનતાને આશા છે કે લંડનમાં વિતાવેલા 17 વર્ષોમાં તેમણે લોકશાહીના મૂલ્યોને વધુ ગંભીરતાથી સમજ્યા હશે. બાંગ્લાદેશ અત્યારે એક વળાંક પર ઉભું છે, જ્યાં તેને માત્ર જૂના નેતૃત્વની નહીં, પણ એક આધુનિક અને ગતિશીલ વિઝન ધરાવતા નેતાની જરૂર છે.

રાષ્ટ્ર અત્યારે રાહ જોઈ રહ્યું છે કે શું તારિક રહેમાન ભૂતકાળની નબળી યોજનાઓ છોડીને એક નવા બાંગ્લાદેશનો નકશો રજૂ કરી શકશે? જો તેમની પાસે કોઈ મોટું આશ્ચર્ય (Surprise) નહીં હોય, તો જનતાએ કદાચ તેમની અપેક્ષાઓ ઓછી કરવી પડશે.