દુબઈ, તા.૨૩: ફિલિપાઇન્સના ઇતિહાસમાં ૨૫ ફેબ્રુઆરી ૧૯૮૬નો દિવસ સુવર્ણ અક્ષરે લખાયેલો છે. આ તે દિવસ હતો જ્યારે લાખો લોકોએ એપિફેનીયો ડેલોસ સાન્તોસ એવન્યુ (EDSA) પર ઉતરી આવીને તત્કાલીન સરમુખત્યાર ફર્ડિનાન્ડ માર્કોસ સિનિયરના શાસનનો અહિંસક અંત લાવ્યો હતો. આજે, બરાબર ૪૦ વર્ષ પછી, જ્યારે ફિલિપાઇન્સ અને વિશ્વભરમાં વસતા ફિલિપિનો આ દિવસને યાદ કરી રહ્યા છે, ત્યારે પ્રશ્ન એ થાય છે કે શું આ ક્રાંતિ માત્ર યાદોમાં જ સીમિત છે કે આજે પણ તેટલી જ મહત્વની છે?
અધૂરું વચન અને આધુનિક પડકારો
મનીલાના યુવા નેતા માઇક લેનસાંગનના જણાવ્યા મુજબ, EDSA નું વચન આજે પણ અધૂરું લાગે છે. ભ્રષ્ટાચાર, રાજકીય રાજવંશો અને નકલી સમાચાર (Fake News) ના આ યુગમાં લોકશાહીના મૂલ્યોની સતત કસોટી થઈ રહી છે. કાર્યકર્તા અલાદ્દીન પંગાનીબન માને છે કે જ્યારે સત્તાધીશો લૂંટ ચલાવે છે, ત્યારે જનતા પાસે એકમાત્ર રસ્તો 'લોકશક્તિ' (People Power) નો જ બાકી રહે છે.
વિદેશમાં વસતા ફિલિપિનો (OFWs) ની વેદના
દુબઈમાં રહેતા ઇજનેર અર-અર જામ્બાલોસ કહે છે કે, "આ ક્રાંતિ અમારા માટે એટલે સુસંગત છે કારણ કે જો દેશમાં આર્થિક અને રાજકીય સ્થિરતા હોત, તો અમારે ઘર-પરિવાર છોડીને વિદેશમાં મજૂરી કરવા આવવું ન પડત." વિદેશમાં વસતા લાખો ફિલિપિનો માને છે કે જ્યાં સુધી સામાન્ય માણસને પોતાના દેશમાં ગૌરવભેર જીવવાની તક નહીં મળે, ત્યાં સુધી EDSA ની લડાઈ ચાલુ જ ગણાશે.
 
ક્રાંતિ વિશેના મુખ્ય તથ્યો:
•    સમયગાળો: ૨૨ થી ૨૫ ફેબ્રુઆરી, ૧૯૮૬.
•    વિશેષતા: સંપૂર્ણ અહિંસક આંદોલન, જેમાં લાખો લોકોએ એક થઈને સરમુખત્યારશાહી હટાવી.
•    વર્તમાન સ્થિતિ: રાષ્ટ્રપતિ માર્કોસ જુનિયરે આ દિવસને જાહેર રજાની યાદીમાંથી હટાવી દીધો છે, જેની ટીકા થઈ રહી છે.
 
સોશિયલ મીડિયા અને જાગૃતિનો યુગ
વેનેસા ડેલા ક્રુઝ અને કાર્લા તાબાસોન્ડ્રા જેવા યુવાનો માને છે કે ઇતિહાસને ભૂલવો એ ભવિષ્યને જોખમમાં મૂકવા સમાન છે. જ્યારે દુનિયામાં યુદ્ધો અને અશાંતિ વ્યાપેલી છે, ત્યારે EDSA ક્રાંતિ એક આશાનું કિરણ છે કે શાંતિપૂર્ણ માર્ગે પણ સત્તા પરિવર્તન શક્ય છે. ભલે સરકાર તેને રજા ન ગણે, પણ ફિલિપિનોના હૃદયમાં આ એક 'સજીવ આંદોલન' તરીકે જીવંત છે.
૪૦ વર્ષ પહેલાંની એ એકતા આજે ભ્રષ્ટાચાર અને મોંઘવારી સામે લડવા માટે ફરી એકવાર આહ્વાન કરી રહી છે.