દુબઈમાં હાલમાં જે રીતે તણાવ વધી રહ્યો છે, ત્યાં તેલ અને ગેસના વેપાર કરતા પણ મોટો ખતરો 'પાણી'ની અછતનો બની ગયો છે. ખાડી દેશોની અર્થવ્યવસ્થા અને જનજીવન ડિસેલિનેશન પ્લાન્ટ્સ પર ટકેલા છે, જે દરિયાઈ પાણીને મીઠું બનાવી પીવાલાયક બનાવે છે. કુવૈતનું 90% અને સાઉદી અરેબિયાનું લગભગ 70% પાણી આ જ ટેકનોલોજી દ્વારા મળે છે. નિષ્ણાતોની ગંભીર ચેતવણી છે કે જો સંઘર્ષ દરમિયાન આ પ્લાન્ટ્સ કે તેને સંલગ્ન પાવર ઈન્ફ્રાસ્ટ્રક્ચર પર હુમલો કરવામાં આવે, તો માત્ર શહેરો જ નહીં પણ સમગ્ર દેશો પાણીની તીવ્ર તંગીમાં ધકેલાઈ શકે છે, જે આ પ્રદેશ માટે તેલના ક્ષેત્રમાં આવતા નુકસાન કરતા પણ વધુ ભયાનક સાબિત થશે.

વર્તમાન સંઘર્ષમાં દુબઈના જેબેલ અલી બંદર નજીક થયેલા હુમલાએ સમગ્ર વિશ્વનું ધ્યાન દોર્યું છે, કારણ કે ત્યાં દુનિયાનો સૌથી મોટો ડિસેલિનેશન પ્લાન્ટ આવેલો છે. ફુજૈરાહ અને કુવૈતના પ્લાન્ટ્સ નજીક પણ હુમલાની ઘટનાઓ નોંધાતા સુરક્ષા એજન્સીઓમાં ચિંતાનું મોજું ફરી વળ્યું છે. જોકે ઈરાન તરફથી ઈરાદાપૂર્વક આવા પ્લાન્ટ્સને ટાર્ગેટ કર્યાના નક્કર પુરાવા નથી, પરંતુ યુદ્ધના બદલાતા સ્વરૂપને જોતા તે એક સંવેદનશીલ મુદ્દો બની ગયો છે. અગાઉના એક અમેરિકી દસ્તાવેજમાં સ્પષ્ટ ચેતવણી આપવામાં આવી હતી કે સાઉદી અરેબિયાના જુબેલ પ્લાન્ટને નુકસાન થાય તો રિયાધ જેવા મોટા શહેરને એક સપ્તાહમાં ખાલી કરવું પડી શકે છે, જે આ આખા ક્ષેત્રની નબળી કડી સમાન છે.

આ સંકટ માત્ર ખાડી દેશો પૂરતું મર્યાદિત નથી, પણ ઈરાન પોતે પણ પાણીની ગંભીર સમસ્યાઓ સામે ઝઝૂમી રહ્યું છે. તેહરાનના જળાશયોમાં પાણીનું સ્તર રેકોર્ડ નીચલા સ્તરે પહોંચી ગયું છે, જેના કારણે ત્યાંના રાષ્ટ્રપતિએ પણ રાજધાની ખાલી કરવાની ચેતવણી આપી છે. ગલ્ફના નાના દેશો જેમ કે બહેરીન અને કતાર પાસે પાણીના અન્ય વિકલ્પો અત્યંત મર્યાદિત હોવાથી તેમના માટે આ જીવન-મરણનો પ્રશ્ન છે. યુદ્ધની આ ગતિવિધિઓ સાબિત કરે છે કે જો આધુનિક યુદ્ધમાં જીવન જરૂરિયાતની મૂળભૂત સુવિધાઓને હથિયાર બનાવવામાં આવશે, તો તેની અસર તેલના ભાવ કરતાં પણ વધુ વિનાશક અને માનવીય હશે.