પિલાની: તા.27: રાજસ્થાનના રણપ્રદેશમાં આવેલી ભારતની પ્રતિષ્ઠિત શિક્ષણ સંસ્થા BITS પિલાનીનું કેમ્પસ તાજેતરમાં એક અનોખા સ્નેહમિલનનું સાક્ષી બન્યું. ૧૯૭૬ના વર્ષમાં સ્નાતક થયેલા વિદ્યાર્થીઓએ પોતાની સુવર્ણ જયંતિ (ગોલ્ડન જ્યુબિલી) નિમિત્તે કેમ્પસમાં પુનઃમિલન યોજ્યું હતું. આ ઉજવણી માત્ર યાદો તાજી કરવા પૂરતી સીમિત ન રહી, પરંતુ આ બેચે સંસ્થા પ્રત્યેની પોતાની કૃતજ્ઞતા વ્યક્ત કરતા ૧૨ કરોડ રૂપિયા જેવી માતબર રકમનું દાન પણ આપ્યું હતું.
વિશ્વના ખૂણેખૂણેથી દોડી આવ્યા મિત્રો
આ પુનઃમિલન માટે સિલિકોન વેલીથી લઈને બેંગલુરુ અને પુણે સુધી સ્થાયી થયેલા દિગ્ગજો પિલાની પહોંચ્યા હતા. સંજય ઘોષ, અજય ગુમ્માડી અને સુધીર રાવ જેવા મિત્રોએ વિદેશથી ઉડાન ભરી હતી. અજય ગુમ્માડીએ ગૌરવ સાથે જણાવ્યું કે, "અમે તેજસ્વી પરંતુ આર્થિક રીતે નબળા વિદ્યાર્થીઓ માટે શિષ્યવૃત્તિ સ્થાપવા ૧ કરોડ રૂપિયાથી વધુનો ચેક સાથે લાવ્યા છીએ." આ ઉપરાંત, અન્ય સભ્યોએ મળીને કુલ ૧૨ કરોડનું યોગદાન આપી સંસ્થાના વિકાસમાં સહભાગી થવાનો સંકલ્પ કર્યો હતો.
નોસ્ટાલ્જીયા: કનોટની કચોરી અને સરસ્વતી મંદિર
૬૭ વર્ષની વયે પહોંચેલા આ 'કિશોરો' જ્યારે કેમ્પસમાં ફરતા હતા ત્યારે તેમનો ઉત્સાહ જોવા જેવો હતો. જી.ડી. બિરલાની પ્રતિમા અને સફેદ આરસપહાણના સુંદર સરસ્વતી મંદિર પાસે ઉભા રહીને સૌએ જૂના દિવસો યાદ કર્યા. કેમ્પસનું જાણીતું સ્થળ 'કનોટ', જ્યાં કચોરી અને ચાના અનંત કપ પીવાતા હતા, ત્યાં આજે પણ એ જ રોનક જોવા મળી. જોકે, નવા વિદ્યાર્થીઓ પાસેથી જાણવા મળ્યું કે હવે હાજરી ફરજિયાત બની છે અને મહિલા છાત્રાલય (મીરા ભવન) માં કર્ફ્યુનો સમય નીકળી ગયો છે, જે જાણીને ભૂતપૂર્વ વિદ્યાર્થીઓ આશ્ચર્યચકિત થયા હતા.
જયપુરથી અજમેર સુધીની સફર
પિલાનીમાં ત્રણ દિવસની ઉજવણી બાદ આ જૂથ જયપુર પહોંચ્યું હતું. ત્યાં એઆઈ (AI) દ્વારા તૈયાર કરાયેલ સંગીત, ઘૂમર નૃત્ય અને જૂના ગીતોની રમઝટ જામી હતી. કેટલાક ઉત્સાહી મિત્રોએ અજમેર અને પુષ્કરની મુલાકાત પણ લીધી હતી. અજમેરમાં સુફી સંત ચિસ્તીની દરગાહ અને સોનાથી મઢેલા જૈન મંદિર 'સ્વર્ણ નગરી'ની મુલાકાત સાથે આ મૈત્રીના સપ્તાહનો સુવર્ણ અંત આવ્યો હતો.
ઋણ સ્વીકારની અનોખી મિશાલ
આ કાર્યક્રમમાં તે ૪૬ સહાધ્યાયીઓને પણ શ્રદ્ધાંજલિ આપવામાં આવી હતી જેઓ હવે આ દુનિયામાં નથી. દીપા મહિદારાએ ભાવુક થતા કહ્યું, "અમે પિલાની છોડ્યાના દિવસની નહીં, પરંતુ જે દિવસે અહીં પગ મૂક્યો હતો તે દિવસની ઉજવણી કરીએ છીએ." BITS પિલાનીના આ ભૂતપૂર્વ વિદ્યાર્થીઓએ સાબિત કરી દીધું કે સફળતાના શિખરે પહોંચ્યા પછી પણ પોતાના મૂળ અને પોતાની સંસ્થાને યાદ રાખવી એ જ સાચી મેરિટોક્રેસી છે.