અસદુદ્દીન ઓવૈસીએ ઇન્સ્ટાગ્રામ પર એક પોસ્ટમાં લખ્યું, "જો ઉત્તર પ્રદેશ વિધાનસભામાં સ્પીકરની ખુરશી પર બેઠેલા સતીશ મહાના કહે છે કે, "જેઓ રામ મંદિરનો વિરોધ કરે છે તેઓએ દાન આપ્યું હોય તો રસીદો બતાવવી જોઈએ, અને પછી આપણે જોઈશું કે તેમના પૈસા ચોરાઈ ગયા છે કે નહીં," તો પ્રશ્ન ફક્ત નિવેદનનો નથી, પરંતુ વિધાનસભાની ગરિમાનો છે. શું હવે કોઈ ચૂંટાયેલી વિધાનસભા શું પક્ષનો સભ્ય તેના વિશ્વાસના આધારે ચોરીને ચોરી પણ ન કહી શકે? શું હવે લોકોએ હત્યાને હત્યા કે લૂંટને લૂંટ કહેતા પહેલા તેમના ધર્મનું સોગંદનામું આપવું પડશે? તો પછી આ સિદ્ધાંત વકફ બોર્ડ પર કેમ લાગુ પડતો નથી, જ્યાં બિન-મુસ્લિમોને બળજબરીથી સામેલ કરવામાં આવે છે? વકફને હિન્દુ એન્ડોમેન્ટ બોર્ડને મળેલા બંધારણીય રક્ષણ કેમ નથી? અને જે પક્ષ પાસે લોકસભામાં એક પણ મુસ્લિમ સાંસદ નથી તેને ટ્રિપલ તલાક (જે ફક્ત મુસ્લિમો માટે સંબંધિત છે) જેવા ગેરબંધારણીય કાયદા ઘડવાનો અધિકાર કેવી રીતે મળે છે? જો સિદ્ધાંત સમાન છે, તો તે દરેકને સમાન રીતે લાગુ પડવો જોઈએ.