નવી દિલ્હી : દિલ્હીની સાકેત કોર્ટના જિલ્લા ન્યાયાધીશ અતુલ અહલાવતે તાજેતરમાં એક મહત્વપૂર્ણ ચુકાદો આપતા સ્પષ્ટ કર્યું છે કે પતિનો લગ્નેત્તર સંબંધ અને તેનાથી બાળકનો જન્મ થવો એ પત્ની દ્વારા દાખલ કરવામાં આવેલા "પ્રેમનો ત્યાગ" (Alienation of Affection) ના દાવા હેઠળ ત્રીજા પક્ષને નુકસાન કે વળતર માટે જવાબદાર ઠેરવવા માટે પૂરતો આધાર નથી, કારણ કે વાદી પત્ની એ સાબિત કરવામાં નિષ્ફળ રહી છે કે ત્રીજી વ્યક્તિની દખલ પહેલાં તેના વૈવાહિક સંબંધો સુખી અને પ્રેમાળ હતા.
આ કેસની વિગતવાર માહિતી આપતા અદાલતે જણાવ્યું હતું કે પત્નીએ ત્રીજા પક્ષની મહિલા વિરુદ્ધ દાવો કર્યો હતો કે તેણે ૨૦૦૯થી તેના પતિ સાથે સંબંધ રાખીને ઇરાદાપૂર્વક તેના લગ્નજીવનમાં ભાગીદારી કરી છે અને ફોટોગ્રાફ્સ, હોટલ બિલ્સ તથા બાળકના જન્મ પ્રમાણપત્ર જેવા પુરાવાઓ રજૂ કર્યા હતા, પરંતુ સુપ્રીમ કોર્ટના 'પિનાકિન મહિપત્રાય રાવલ વિરુદ્ધ ગુજરાત રાજ્ય' કેસના સંદર્ભને ટાંકીને કોર્ટે અવલોકન કર્યું કે પ્રેમના વિલોપન માટે ત્રીજા પક્ષ દ્વારા સક્રિય પહેલ અને પ્રોત્સાહન સાબિત કરવું અનિવાર્ય છે.
કોર્ટે પત્નીની પોતાની જ ઉલટતપાસની જુબાનીને ટાંકીને નોંધ્યું હતું કે ત્રીજી વ્યક્તિ જીવનમાં આવી તે પહેલાં પણ ૨૦૦૩ થી ૨૦૦૯ વચ્ચે લગ્ન સલાહકારની સલાહ લેવાઈ હતી, પતિ ભારે ગુસ્સા અને અણધાર્યા વર્તણૂક ધરાવતો હતો તથા લગ્નના શરૂઆતના વર્ષોથી જ શારીરિક આત્મીયતાનો અભાવ હતો, જે દર્શાવે છે કે તેમના સંબંધો અગાઉથી જ ખૂબ જ તળિયે પહોંચી ગયા હતા અને લગ્નમાં સાચા પ્રેમનું અસ્તિત્વ જ નહોતું.
ભૂતકાળમાં આવા કાનૂની દાવાઓ અને પારિવારિક વિવાદોમાં કોર્ટો દ્વારા પુરાવાઓની સચોટતા અને પક્ષકારોના સંબંધોની પૂર્વસ્થિતિને ધ્યાનમાં લેવામાં આવતી હોય છે, અને આ ચુકાદા દ્વારા અદાલતે એ સ્પષ્ટ સંદેશ આપ્યો છે કે માત્ર સંમતિથી થયેલા લગ્નેત્તર સંબંધો અને તેના પરિણામે જન્મેલા બાળકને આધારે જ કોઈ ત્રીજા પક્ષ પર કાનૂની અપરાધ કે વળતરનો દાવો સાબિત કરી શકાતો નથી.