અમેરિકા અને ફ્રાન્સની મધ્યસ્થીથી થયેલા ૬૦ દિવસના યુદ્ધવિરામની જાહેરાત થતાની સાથે જ લેબનોનના રસ્તાઓ પર એક અદભૂત દ્રશ્ય જોવા મળ્યું. ઇઝરાયલી બોમ્બમારો બંધ થતા જ બેરુત અને ઉત્તરી ભાગોમાં આશ્રય લઈ રહેલા લાખો લોકો પોતાના મૂળ વતન દક્ષિણ લેબનોન તરફ પાછા વળ્યા છે. લિટાની નદી પર આવેલા ક્ષતિગ્રસ્ત કાસ્મીયેહ પુલ પર વાહનોની લાંબી કતારો લાગી હતી. લોકો પોતાની કાર પર ગાદલા, ઘરવખરી અને જરૂરી સામાન બાંધીને નીકળી પડ્યા છે. ભલે સરકાર અને સૈન્યએ સુરક્ષાના કારણોસર હજુ થોભવા વિનંતી કરી હતી, પરંતુ વર્ષોની મહેનતથી બનાવેલા ઘરને જોવા માટે લોકોની આતુરતા ચેતવણીઓ કરતા વધુ પ્રબળ સાબિત થઈ.

જ્યારે આ પરિવારો દક્ષિણ લેબનોનના ગામડાઓમાં પહોંચ્યા, ત્યારે ત્યાંનું દ્રશ્ય હૃદયદ્રાવક હતું. ક્યારેક જે શેરીઓ બાળકોના અવાજથી ગુંજતી હતી, ત્યાં આજે માત્ર કાટમાળના ઢગલા, તૂટેલા વીજળીના થાંભલા અને બળી ગયેલી દુકાનો છે. ૨૩ વર્ષીય ઝૈનબ જેવા અનેક યુવાનોએ ભારે હૈયે જોયું કે તેમના સપનાના ઘરો રાખમાં ફેરવાઈ ગયા છે. તેમ છતાં, લોકોમાં એક પ્રકારની મુક્તિની લાગણી છે. હરેટ હર જેવા વિસ્તારોમાં, જ્યાં ઇમારતો જમીનદોસ્ત થઈ ગઈ છે, ત્યાં લોકો પોતાના નષ્ટ થયેલા ઘરના કાટમાળ પર હિઝબુલ્લાહના ધ્વજ લહેરાવી રહ્યા છે. ઘણા રહેવાસીઓ આ યુદ્ધવિરામને ઈરાનના દબાણનું પરિણામ માની રહ્યા છે અને પ્રાદેશિક રાજકારણ પ્રત્યે પોતાનો રોષ પણ ઠાલવી રહ્યા છે.

જોકે હાલમાં ગોળીબાર બંધ છે, પરંતુ સામાન્ય નાગરિકોમાં હજુ પણ ડર અને અવિશ્વાસ જોવા મળે છે. અલી વહદાન જેવા યુદ્ધના પીડિતો માને છે કે ઇઝરાયલ સાથેની આ શાંતિ કાયમી નથી અને ગમે ત્યારે યુદ્ધની ચિનગારી ફરી ભભકી શકે છે. યુદ્ધવિરામની શરતો મુજબ, ઇઝરાયલી સૈન્ય ધીમે ધીમે પીછેહઠ કરશે અને લેબનીઝ આર્મી સરહદી વિસ્તારોમાં પોતાનો અંકુશ મેળવશે. પરંતુ એક અંદાજ મુજબ ૧૦ લાખથી વધુ લોકો વિસ્થાપિત થયા છે, જેમનું પુનઃસ્થાપન એક મોટો પડકાર છે. આંતરરાષ્ટ્રીય સમુદાય આ શાંતિ ટકી રહે તે માટે પ્રયાસો કરી રહ્યો છે, પણ લેબનોનના લોકો માટે અત્યારે સૌથી મોટું કામ કાટમાળ નીચે દબાયેલા પોતાના અસ્તિત્વને ફરી બેઠું કરવાનું છે.