ચેન્નાઈ:  તમિલનાડુના રાજકારણમાં સુપરસ્ટાર વિજયની એન્ટ્રી જેટલી ધમાકેદાર રહી, તેની સરકાર બનાવવાની પ્રક્રિયા એટલી જ અવરોધો ભરેલી સાબિત થઈ રહી છે. ૨૦૨૬ની ચૂંટણીમાં ૧૦૮ બેઠકો સાથે સૌથી મોટા પક્ષ તરીકે ઉભરી આવ્યા હોવા છતાં, રાજ્યપાલ આર્લેકરે વિજયને શપથ લેવડાવવા માટે ૧૧૮ ધારાસભ્યોના સમર્થન પત્રની લેખિત ગેરંટી માંગીને 'સ્પીડ બ્રેકર' મૂકી દીધું છે. કોંગ્રેસના ટેકા છતાં આંકડો ૧૧૩ સુધી પહોંચતા, છ સભ્યોની ઘટ અત્યારે વિજયના મુખ્યમંત્રી બનવાના સપના અને રાજભવન વચ્ચે ખાઈ બનીને ઊભી છે. આ ઘટનાએ ફરી સાબિત કર્યું છે કે રાજભવનના દરવાજા ક્યારેક સહેલાઈથી ખુલે છે તો ક્યારેક લોખંડી બની જાય છે.

આ પરિસ્થિતિની સરખામણી જ્યારે ૨૦૧૮ના કર્ણાટક પ્રકરણ સાથે કરવામાં આવે છે, ત્યારે 'બેવડા ધોરણો'ની ગંધ સ્પષ્ટપણે આવે છે. તે સમયે ભાજપ પાસે માત્ર ૧૦૪ બેઠકો હતી અને બહુમતીથી તેઓ ૮ ડગલાં દૂર હતા, છતાં તત્કાલીન રાજ્યપાલ વજુભાઈ વાળાએ યેદિયુરપ્પાને સરકાર બનાવવા માટે આમંત્રણ આપી દીધું હતું. યેદિયુરપ્પાને શપથ પહેલાં કોઈ 'ભૌતિક પુરાવા' રજૂ કરવાનું કહેવામાં આવ્યું નહોતું, બલ્કે તેમને ગૃહમાં બહુમતી સાબિત કરવા માટે પૂરતો સમય આપવામાં આવ્યો હતો. એક જ દેશના બે અલગ-અલગ રાજ્યોમાં રાજ્યપાલોનો આ વિરોધાભાસી અભિગમ લોકશાહીની નિષ્પક્ષતા સામે મોટા પ્રશ્નાર્થ ચિહ્નો ઉભા કરે છે.

સર્વોચ્ચ અદાલતના એસ.આર. બોમ્મઈ કેસના ઐતિહાસિક ચુકાદા મુજબ, બહુમતીનો ફેંસલો વિધાનસભાના ફ્લોર પર થવો જોઈએ, નહીં કે રાજ્યપાલના સંતોષ મુજબ બંધ બારણે. વિજયના કિસ્સામાં રાજભવન 'સેફ ગેમ' રમી રહ્યું હોય તેમ લાગે છે, જ્યારે યેદિયુરપ્પાના કિસ્સામાં લેવાયેલું જોખમ રાજકીય પક્ષપાત તરફ આંગળી ચીંધે છે. હવે જોવાનું એ રહેશે કે શું 'ટીવીકે' વડા અન્ય નાના પક્ષો જેમ કે VCK સાથે ગઠબંધન કરીને ૧૧૮નો જાદુઈ આંકડો મેળવી શકશે, કે પછી આ લડાઈ રાજભવનથી નીકળીને ફરી એકવાર સુપ્રીમ કોર્ટના ઉંબરે પહોંચશે.