દુબઈ : પશ્ચિમ એશિયાના સમુદ્રમાં ચાલી રહેલા ભીષણ તણાવ વચ્ચે દરિયાઈ સફર કેટલી જોખમી બની ગઈ છે, તેનો એક હૃદયદ્રાવક અને આંખો ભીની કરી દે તેવો કિસ્સો સામે આવ્યો છે. એપ્રિલની એક ભીની સાંજે, મગરિબની નમાઝ પછી જ્યારે સમુદ્ર પર અંધારું છવાઈ રહ્યું હતું, ત્યારે 'ઓનર ૨૫' (Honor 25) નામનું એક વિશાળ ઓઇલ ટેન્કર યુએઈ (UAE) થી ઇંધણનો મોટો જથ્થો ભરીને પોતાના નિર્ધારિત માર્ગ પર આગળ વધી રહ્યું હતું. જહાજના ઇન્ડોનેશિયન કેપ્ટન આશારી સમાદિકોનને અગાઉથી જ કોઈ અશુભ ઘટનાની આશંકા હતી. જેમ જ તેમનું જહાજ વિશ્વના સૌથી સંવેદનશીલ જળમાર્ગ 'સ્ટ્રેટ ઓફ હોર્મુઝ' (Hormuz Strait) નજીક પહોંચ્યું, અચાનક ભારે ગોળીબાર સાથે આતંકી હુમલો થયો. કલાશ્નિકોવ અને આરપીજી (RPG) જેવા આધુનિક હથિયારોથી સજ્જ દરિયાઈ ચાંચિયાઓ જહાજ પર ચઢી આવ્યા અને કેપ્ટન આશારી પર બંદૂક તાકી દીધી. મૃત્યુને સાવ નજીક જોઈને ગભરાઈ ગયેલા કેપ્ટને પોતાનો જીવ બચાવવા માટે આખરી આશા સાથે બૂમ પાડી: "મને ગોળી ના મારો, હું એક મુસ્લિમ છું!" ધર્મ અને માનવતાની આ વિનંતી સાંભળી હુમલાખોરો ક્ષણભર માટે થોભ્યા, પણ પછી તેમણે ક્રૂના તમામ સભ્યોને બંધક બનાવી તેમના ફોન જપ્ત કરી લીધા.

તરતી જેલ બનેલું જહાજ અને પરિવારની આકુળ-વ્યાકુળતા

કેપ્ટન આશારીનો પરિવાર ઇન્ડોનેશિયાના સુલાવેસી ટાપુ પર એક નાના ગામમાં સામાન્ય જીવન જીવે છે. હુમલાના શરૂઆતના દિવસોમાં કેપ્ટન ફોન પર પોતાની પત્ની સાંતી અને બાળકોને એમ કહીને આશ્વાસન આપતા રહ્યા કે, "હું સરકારના પ્રોજેક્ટ પર છું, ચિંતા ન કરતા, ભગવાન બધું સારું કરશે." પરંતુ આ દિલાસો લાંબો સમય ન ટક્યો. થોડા દિવસો પછી એક ટૂંકો વૉઇસ મેસેજ આવ્યો - "મારું જહાજ ચાંચિયાઓથી ઘેરાઈ ગયું છે..." અને તે સાથે જ સંપર્ક સદા માટે તૂટી ગયો. હવે આ ઓઇલ ટેન્કર માત્ર જહાજ નથી રહ્યું, પરંતુ ભારત, પાકિસ્તાન, ઇન્ડોનેશિયા, શ્રીલંકા અને મ્યાનમારના ૧૭ નિર્દોષ ક્રૂ સભ્યો માટે એક 'તરતી જેલ' બની ગયું છે. ચાંચિયાઓ આ આખા જહાજને ફંટાવીને સોમાલિયાના દરિયાકાંઠે લઈ ગયા છે.

સોમાલિયાના સમુદ્રમાં વિસરાયેલો ભયાનક યુગ ફરી પાછો ફર્યો

વર્ષ ૨૦૦૦ થી ૨૦૧૧ ના દાયકામાં સોમાલિયાનો દરિયાકિનારો વિશ્વમાં ચાંચિયાગીરીનું સૌથી મોટું અને ખૂંખાર કેન્દ્ર હતો, જેને આંતરરાષ્ટ્રીય નૌકાદળોએ કડક પેટ્રોલિંગ કરીને લગભગ નાબૂદ કરી દીધું હતું. પરંતુ હાલમાં લાલ સમુદ્ર (Red Sea) માં હુતી બળવાખોરોના હુમલા અને મધ્ય પૂર્વના યુદ્ધના કારણે વૈશ્વિક નૌકાદળનું ધ્યાન ભટકાયું છે. સુરક્ષા વ્યવસ્થા નબળી પડતાં જ સોમાલિયાના દરિયાઈ લૂંટારુઓ ફરી સક્રિય થયા છે અને આ શૂન્યતાનો લાભ લઈને એક પછી એક જહાજોનું અપહરણ કરી રહ્યા છે.

કોઈ જ સુરક્ષા વગર મોતના મુખમાં ધકેલાયું જહાજ

સૌથી ચોંકાવનારી બાબત એ છે કે આટલા ખતરનાક રૂટ પર હોવા છતાં 'ઓનર ૨૫' જહાજ પર કોઈ સશસ્ત્ર સુરક્ષા ગાર્ડ કે ખાસ આધુનિક સુરક્ષા વ્યવસ્થા નહોતી. જહાજના માલિકે બાદમાં સ્વીકાર્યું કે તેમને આટલા મોટા આંતરરાષ્ટ્રીય ખતરાની અપેક્ષા નહોતી. હાલમાં ચાંચિયાઓ કરોડો રૂપિયાની ખંડણી (Ransom) વસૂલવા માટે આંતરરાષ્ટ્રીય સ્તરે વાટાઘાટો કરવા અંગ્રેજી બોલતા મધ્યસ્થીની શોધ કરી રહ્યા છે.

ઇન્ડોનેશિયામાં કેપ્ટન આશારીના વૃદ્ધ પિતા અને પરિવાર દરરોજ ઇશ્વરને પ્રાર્થના કરી રહ્યા છે કે તેમનો દીકરો ઈદના પવિત્ર તહેવાર પહેલાં હેમખેમ ઘરે પાછો ફરે. પરંતુ સમુદ્ર કોઈ વચન નથી આપતો, તે માત્ર અનિશ્ચિતતા આપે છે. કેપ્ટનનો એ આખરી સંવાદ - "ગોળી ના મારો, હું મુસ્લિમ છું..." આજે એવી દુનિયાનો અરીસો બની ગયો છે જ્યાં સમુદ્રી કાયદાઓ લાચાર છે અને નિર્દોષ લોકો પોતાની ઓળખ આપીને મરણિયા જીવે શ્વાસ ભીખમાં માંગી રહ્યા છે. હાલમાં આ જહાજ સોમાલિયાના અજ્ઞાત કિનારે લંગરાયેલું છે અને આખી દુનિયા ક્રૂ મેમ્બર્સની સલામત વાપસીની રાહ જોઈ રહી છે.