ચેન્નાઈ: ભારતના બાકીના હિસ્સામાં ફિલ્મ સ્ટાર્સ કદાચ રાજકારણ સાથે માત્ર 'ચેનચાળા' કરતા જોવા મળે છે, પરંતુ દક્ષિણ ભારતમાં સ્થિતિ સાવ અલગ છે. અહીં અભિનેતા માત્ર પડદા પરનો નાયક નથી રહેતો, પણ લોકોનો 'મસીહા' અને રાજકીય 'રાજવી' બની જાય છે. અડધી સદીથી વધુ સમયથી દક્ષિણના રાજ્યોમાં એક એવી અસાધારણ ઘટના જોવા મળી છે જ્યાં કલાકારોએ માત્ર પક્ષો માટે પ્રચાર નથી કર્યો, પરંતુ પોતે મુખ્યમંત્રી બનીને શાસન પણ કર્યું છે.
અખિલ બક્ષીના વિશ્લેષણ મુજબ, દક્ષિણ ભારતમાં સિનેમા, ભાષાકીય ગૌરવ અને સામાજિક આકાંક્ષાઓનું એક એવું જ્વલનશીલ મિશ્રણ છે જે કલાકારોને ધાર્મિક શ્રદ્ધાના સ્તરે લઈ જાય છે. જે પ્રશંસકો પોતાની મૂર્તિઓના ઊંચા કટ-આઉટ પર દૂધ ચઢાવે છે અને તેમના માટે મંદિરો બનાવે છે, તે જ પ્રશંસકો ચૂંટણીમાં તેમને એવી વફાદારીથી મત આપે છે જે દુનિયાના ઘણા લોકશાહી દેશોમાં માત્ર રાષ્ટ્રપિતાઓ માટે અનામત રાખવામાં આવે છે.
 
પરંપરા જે દાયકાઓથી અકબંધ છે
સિનેમા અને રાજકારણના આ અતૂટ લગ્ને ભારતને એમ.જી. રામચંદ્રન (MGR), એમ. કરુણાનિધિ, જે. જયલલિતા અને એન.ટી. રામા રાવ (NTR) જેવા કદાવર નેતાઓ આપ્યા છે. આ નેતાઓએ સ્ક્રીન પર ભજવેલા 'નૈતિક રક્ષક' અને 'ગરીબોના બેલી' તરીકેના પાત્રોને વાસ્તવિક જીવનમાં પણ એટલી જ કુશળતાથી ઉતાર્યા કે જનતા તેમને પોતાના તારણહાર માનવા લાગી. રજનીકાંત અને કમલ હાસન પછી હવે વિજય પણ આ જ માર્ગે આગળ વધી રહ્યા છે.
 
શા માટે માત્ર દક્ષિણ ભારતમાં જ આ ક્રેઝ?
આ સવાલનો જવાબ ઊંડો છે. ઉત્તર ભારતની સરખામણીએ દક્ષિણના રાજ્યોમાં સિનેમાને ભાષાકીય અસ્મિતા અને પ્રાદેશિક ગૌરવ સાથે જોડવામાં આવે છે.
•    નાયક પૂજા: અહીં હીરો માત્ર એન્ટરટેઈનર નથી, પણ આદર્શ પુરુષ છે.
•    સામાજિક સંદેશ: દક્ષિણની ફિલ્મોમાં સામાજિક ન્યાય અને અન્યાય સામે લડતને મુખ્યતા આપવામાં આવે છે, જે સીધી જ રાજકીય છબી બનાવે છે.
•    ચાહક સંગઠનો: ફિલ્મના ફેન ક્લબ્સ અહીં માત્ર સિનેમા સુધી મર્યાદિત નથી, તે ગામડે-ગામડે ફેલાયેલા કેડર તરીકે કામ કરે છે જે ચૂંટણીમાં રાજકીય પક્ષના કાર્યકરો બની જાય છે.
શું આ ભક્તિ શાસનમાં પરિણમશે?
સૌથી મોટો પ્રશ્ન એ છે કે શું રૂપેરી પડદા પર જાદુ ચલાવનારા આ સિતારાઓ વાસ્તવિક જમીની પ્રશ્નો અને જટિલ શાસન વ્યવસ્થામાં પણ એટલા જ સફળ થશે? ભાવનાત્મક ભક્તિ અને સિનેમાની લોકપ્રિયતા ચોક્કસપણે સત્તા અપાવી શકે છે, પરંતુ શું તે લોકોની અપેક્ષાઓ મુજબનું શાસન આપી શકશે? વિજય જેવા નવા પ્રવેશકો માટે આ પડકાર સૌથી મોટો રહેવાનો છે. દક્ષિણનું આ ભાવનાત્મક રાજકારણ ભારતીય લોકશાહીનો એક એવો હિસ્સો છે જે સતત ઉત્ક્રાંતિ પામી રહ્યો છે.