<img height="1" width="1" style="display:none" src="https://www.facebook.com/tr?id=1793108690839422&ev=PageView&noscript=1" />
News of Friday, 16th May 2025

પાકિસ્તાનના ગોળીબારથી LoC ને અડીને આવેલા ઉરી શહેર ભૂતિયા શહેરમાં ફેરવાઈ ગયું : લોકો પાછા ફરે છે તેમને શાંતિ મળતી નથી, ફક્ત એ ડર છે કે ફરીથી બોમ્બ પડી જશે અને જે કંઈ ઘર બચ્યું છે તે બધું જ ભૂંસી નાખશે

સલામાબાદમાં, પરિવારો કાટમાળમાંથી પોતાના ખુલ્લા હાથે સામાન ઉપાડી રહ્યા છે,તૂટેલી ખાટલી. કાટ લાગેલું પ્રેશર કૂકર. ફાટેલી બાંયવાળો બાળકનો સ્વેટર. જોઈને કહે છે કે પાસે કંઈ બચ્યું નહોતું,"

(સુરેશ એસ દુગ્ગર દ્વારા)જમ્મુ, ૧૬  : શબ્દોમાં કહીએ તો, ઉરી હવે એક ભૂતિયા શહેર બની ગયું છે, તેના રસ્તાઓ મુશ્કેલીગ્રસ્ત અને તૂટેલા છે. જે લોકો પાછા ફરે છે તેમને શાંતિ મળતી નથી, ફક્ત એ ડર હોય છે કે ફરીથી બોમ્બ પડી જશે અને જે કંઈ ઘર બચ્યું છે તે બધું જ ભૂંસી નાખશે.

તોપમારો બંધ થયાના દિવસો પછી પણ ઉરીમાંથી હજુ પણ યુદ્ધની ગંધ આવે છે. સરહદી શહેર સળગી ગયું છે અને શાંત છે, તેની હવા ધુમાડા, ગનપાઉડર અને બળેલા લાકડાના ડંખથી ભરેલી છે. કાટમાળ વચ્ચે, કેટલાક રહેવાસીઓ પાછા ફરવાનું શરૂ કરી દીધું છે. તેઓ શાંત, સાવધ અને ઘરના ખંડેરોમાં શું મળશે તેની ખાતરી નથી.

આમિર રાઠર કહેતા હતા કે લઘમામાં જ્યાં તેમની દુકાન હતી ત્યાં આગ અને ભયની ગંધ આવતી હતી. રધર બારામુલ્લાથી પાછા ફર્યા, તૂટેલી ટાઇલ્સ અને બળી ગયેલા સાઇનબોર્ડ પર પગ મૂકતા, બચાવી શકાય તેવી કોઈ પણ વસ્તુ શોધી રહ્યા હતા.

તે કહેતા હતા કે આપણે એક પછી એક ઈંટ ઉમેરીને આપણું જીવન બનાવ્યું છે. બધું ગુમાવવા માટે થોડી મિનિટોશરૂ કર્યું. ૮ મેની રાત્રે, પાકિસ્તાની તોપખાનાઓએ ઉરી પર હુમલો કર્યો, જેને ઘણા લોકો ૧૯૪૮ પછીનો સૌથી ઘાતક સરહદ પારનો હુમલો કહે છે, જ્યારે આ પ્રદેશ ૧૯૪૮ના સૌથી મોટા ભારત-પાકિસ્તાન યુદ્ધ દરમિયાન પહેલી વાર ગોળીબારનો ભોગ બન્યો હતો. તાજેતરની ઘટનામાં 50 થી વધુ ઘરો અને ઇમારતોને નુકસાન થયું હતું. એક મહિલાનું મૃત્યુ થયું. બાળકો સહિત નવ અન્ય લોકો ઘાયલ થયા હતા. બજારો બળીને ખાખ થઈ ગયા, છત તૂટી પડી, અને રાતોરાત આખા વિસ્તારો ખાલી થઈ ગયા.

હવે, બચી ગયેલા લોકો ધીમે ધીમે પાછા ફરી રહ્યા છે અને જોઈ રહ્યા છે કે અંધારામાં ભાગી ગયેલા ઘરોમાં શું બચ્યું છે. અને તેમના જીવનના કયા ટુકડા પ્લાસ્ટિકની કોથળીઓમાં લઈ જઈ શકાય છે અને હાથ મિલાવી શકાય છે.

સલામાબાદમાં, પરિવારો કાટમાળમાંથી પોતાના ખુલ્લા હાથે સામાન ઉપાડી રહ્યા છે. તૂટેલી ખાટલી. કાટ લાગેલું પ્રેશર કૂકર. ફાટેલી બાંયવાળો બાળકનો સ્વેટર. "અમારી પાસે કંઈ બચ્યું નહોતું," બશીરા બાનોએ કહ્યું, જેમનું રસોડું ગોળામાં સમતલ થઈ ગયું હતું. "હવે હજી પણ ઓછું બાકી છે."

કલગાઈ, જે એક સમયે નિયંત્રણ રેખા નજીક ઘરોનો જીવંત સમૂહ હતો, તે હવે કાળી પડી ગયેલી દિવાલો અને બળેલા ખેતરોનો હાડપિંજર બની ગયો છે. ઉરીના વાણિજ્યિક કેન્દ્ર બાંદી બજારમાં નુકસાન થયું છે. ઘણી દુકાનોના શટર ફોલ્ડ થઈ ગયા છે. એક ગાય ખંડેરોમાં બેફિકરાઈથી ભટકતી હતી. તેને ભગાડનાર કોઈ નહોતું.

ગિંગલના તૂટેલા રસ્તાઓ પર ચાલતા, 85 વર્ષીય હકીમુદ્દીન ચૌધરીએ કહ્યું કે તે આપણને 1948 ની યાદ અપાવે છે. તે સમયે, પર્વતોમાં વિશાળ આગનો ગર્જના થઈ રહી હતી. તે ફરીથી થઈ રહ્યું છે. પંચોતેર વર્ષ, અને કોઈ બંકર નથી, કોઈ રક્ષણ નથી. ફક્ત મૌન અને ધુમાડો. પહેલગામમાં થયેલા આતંકવાદી હુમલાના જવાબમાં ભારતે ઓપરેશન સિંદૂર શરૂ કર્યા પછી આ ગોળીબાર કરવામાં આવ્યો હતો, જેમાં 26 લોકો માર્યા ગયા હતા.

આ પછી ઉરી પણ વચ્ચે ફસાઈ ગયો. શહેરના રહેવાસીઓનું કહેવું છે કે તેમને કોઈ ચેતવણી સાંભળી નથી. ફક્ત વિસ્ફોટોના અવાજો સાંભળ્યા. લેફ્ટનન્ટ ગવર્નર મનોજ સિંહા શુક્રવારે વરસાદથી ભીંજાયેલા ઉરી પહોંચ્યા, તેમની સાથે અમલદારોની ટુકડી પણ હતી. ગિંગલ અને લગમામાં બળી ગયેલા ઘરોના અવશેષો પસાર કરતી વખતે તેમણે તાત્કાલિક રાહત અને લાંબા ગાળાના પુનર્નિર્માણનું વચન આપ્યું. રહેવાસીઓના એક નાના મેળાવડાને સંબોધતા, તેમણે કહ્યું હતું કે રાષ્ટ્ર તમારી સાથે ઉભું છે.

મંત્રીઓ સકીના ઇટ્ટુ અને જાવેદ ડાર પણ પહોંચ્યા અને શોક અને સાંત્વનાના શબ્દો રજૂ કર્યા. આ હાઇ-પ્રોફાઇલ મુલાકાતીઓ પહેલાં, નાગરિક સંરક્ષણ ટીમો અને સ્થાનિક પોલીસ ચોવીસ કલાક કામ કરી રહી હતી, સેંકડો લોકોને બહાર કાઢતી હતી અને બચી ગયેલા લોકોને ખોરાક અને તબીબી કીટ પૂરી પાડતી હતી.

પરંતુ માનસિક નુકસાનને સુધારવું મુશ્કેલ છે. આ જ કારણ હતું કે તેર વર્ષની બિસ્મા મોટા અવાજો સાંભળીને ચોંકી જાય છે. તેનો આઠ વર્ષનો ભાઈ અયાન ત્રણ દિવસથી બરાબર ખાઈ શકતો નથી. બાળકોએ સલામાબાદમાં પોતાના ઘરને છરાથી અથડાતું જોયું અને પછી પોતાનો જીવ બચાવવા દોડ્યા.

"મેં બાળકોને મારા શરીરથી ઢાંકી દીધા," તેમના પિતા, આબિદ શેખ, એક સ્વચ્છતા કાર્યકર, એ કહ્યું. મને લાગ્યું કે હવે બધું પૂરું થઈ ગયું. જે રાત્રે બોમ્બ પડ્યા, તે રાત્રે નરગીસ બેગમ પોતાના પરિવાર સાથે પોતાની એસયુવીમાં ભાગી જવાનો પ્રયાસ કરી રહી હતી. એક ગોળો રાજરવાનીના વાહન પર વાગ્યો, જેના કારણે તેમનું તાત્કાલિક મૃત્યુ થયું. ગોળીબાર બંધ થયા પછી પણ તેમની પુત્રીની ચીસો આખા વિસ્તારમાં ગુંજતી રહી. હવે, પડોશીઓ ઉપર જોયા વિના તેના ઘરની પાસેથી પસાર થાય છે.

ઉરીના નાડીના ધબકારા બંધ થઈ ગયા હોવાનું જાણવા મળ્યું છે. મોટા ભાગના સ્ટાફ ચાલ્યા ગયા છે. બજારો ઠપ્પ થઈ ગયા છે. શાળાઓ બંધ છે. પાછળ રહી ગયેલા લોકો સાવધાનીપૂર્વક આગળ વધી રહ્યા છે, આકાશ તરફ જોઈ રહ્યા છે, દૂરના ગડગડાટ પર કાન રાખી રહ્યા છે.

મૌલવી ઝુબૈર જેવા કેટલાક પરિવારો, વૃદ્ધોને લેવા માટે થોડા સમય માટે પાછા ફર્યા અને પછી સુરક્ષિત જિલ્લાઓમાં ગાયબ થઈ ગયા. ઝુબૈર કહેતો હતો કે અમારું ગામ હવે પોકળ થઈ ગયું છે. પ્રાણીઓ એકલા છે. આંગણા ઉજ્જડ છે. અને આપણને હજુ પણ ખબર નથી કે આપણે સુરક્ષિત છીએ કે નહીં.

કમલ કોટે ખાતે, સ્થાનિક લોકો રેશન બેગ અને ચાર્જિંગ ફોનનો સ્ટોક કરી રહ્યા છે. "અમે સૂતા નથી," એક માતાએ કહ્યું, જ્યારે તેની પુત્રી તેની શાલને વળગી રહી હતી. બસ રાહ જોઉં છું. ઉરીના રહેવાસીઓ કહે છે કે તેઓ લાંબા સમયથી ફ્રન્ટલાઈન પર જીવી રહ્યા છે, તેથી તેઓ જાણે છે કે ઝીરો લાઇન પર જીવનનો ખરેખર અર્થ શું છે. શ્રીનગરથી પોતાના પડોશીઓને બહાર કાઢવામાં મદદ કરવા પરત ફરેલા કોલેજના વિદ્યાર્થી સાકિબ ભટ્ટીએ કહ્યું કે યુદ્ધ દૂરથી જોવામાં સરળ હતું. અહીંના લોકો દર વખતે કિંમત ચૂકવે છે.

(4:23 PM IST)