દાવણગેરે: જ્યારે આખો દેશ દિવાળીની ઉજવણીમાં ડૂબેલો છે, ત્યારે કર્ણાટકના દાવણગેરે તાલુકાનું લોકિકેરે ગામ હંમેશની જેમ શાંત રહ્યું. આ વખતે પણ, તેઓએ પોતાના ઘર અને ગામને દીવાઓથી સજાવ્યા ન હતા. ક્યાંય ફટાકડાનો અવાજ નહોતો. લગભગ બે સદીઓ, એટલે કે સાત પેઢીઓથી, અહીંના પરિવારો દિવાળીની ઉજવણીથી દૂર રહ્યા છે. આ ગ્રામજનો માટે, દરેક દિવાળી 200 વર્ષ પહેલાં ગુમ થયેલા યુવાનોની પીડાદાયક યાદો લઈને આવે છે.

  આ ગામમાં મોટાભાગે અનુસૂચિત જાતિ માદિગા સમુદાય, અનુસૂચિત જનજાતિ વાલ્મીકી નાયક સમુદાય અને પછાત વર્ગ કુરુમ્બા સમુદાય વસે છે. ગામના લગભગ 70% પરિવારોએ ક્યારેય દિવાળી ઉજવી નથી. લગભગ બે સદીઓ પહેલા, દિવાળીના તહેવાર માટે જરૂરી વસ્તુઓ એકઠી કરવા જંગલમાં ગયેલા કેટલાક યુવાનો ક્યારેય પાછા ફર્યા નથી. તેમની રાહ જોતા, પરિવારો અને ગ્રામજનોએ તે વર્ષે દિવાળી ઉજવી ન હતી. આ ગુમ થયેલા યુવાનો ક્યારેય પાછા ફર્યા નથી. તેથી, ત્યારથી, આ ગામમાં કોઈ દિવાળીનો દીવો પ્રગટાવવામાં આવ્યો નથી કે ફટાકડા ફોડવામાં આવ્યા નથી.

   તેમના પૂર્વજો અને વડીલો દ્વારા નક્કી કરાયેલા માર્ગને અનુસરીને, લોકિકેરાના પરિવારો હજુ પણ દિવાળી ન ઉજવવાના તેમના નિર્ણયને વળગી રહે છે. તેઓ પેઢીઓથી આનું પાલન કરે છે. આજે, દિવાળી ન ઉજવવાથી તેમના માટે એક પરંપરા બની ગઈ છે. ગ્રામજનો હવે માને છે કે દિવાળી ઉજવવાથી જીવનમાં મુશ્કેલીઓ આવી શકે છે. જોકે, તેઓ અન્ય લોકોને દિવાળી ઉજવતા જોઈને ખુશ થાય છે. લોકિકેરાના ગ્રામજનો માટે સૌથી મહત્વપૂર્ણ તહેવાર એ છે જે તેઓ તેમના પૂર્વજોની યાદમાં ઉજવે છે. ગ્રામજનો આ તહેવાર મહાલયા અમાવસ્યાના દિવસે ઉજવે છે.

   લોકિકેરાના લોકોમાં તેમની ઓળખ અને પરંપરાઓનું મહત્વ સ્પષ્ટપણે સ્પષ્ટ છે. જ્યારે આખો દેશ દીવા અને ફટાકડા ફોડીને ઉજવણીમાં ડૂબી જાય છે, ત્યારે પણ લોકિકેરાના ગ્રામજનો તેમની પરંપરાઓ અને માન્યતાઓને છોડી દીધા વિના જાળવી રાખે છે.