આજે નેશનલ હાઉસ વાઇફ-ડેઃ જેમના વગર જીંદગી અધુરી
આપણા સવના પરિવારમાં એક એવું સભ્ય હોય છે જે આપણી જીંદગી સરળ બનાવે છેઃ સમયસર ભોજન આપે...ઘર સાફ કરે...બીજા કામો પણ કરે : હવે ગૃહિણી બદલાઇ પણ રહી છેઃ ઘર-પરિવાર સંભાળવાની સાથે દેશ-દુનિયાને પણ ઉજાશ આપે છે ગૃહિણીઓ
નવી દિલ્હી તા.૩: આજે દેશ રાષ્ટ્રીય ગૃહિણી દિવસ. ઉજવી રહ્યો છે આ દિવસ દરેક ગૃહિણીને સમર્પિત છે જેમણે ચૂલાની આગ પર પોતાના સપનાઓને શાંત કર્યા છે અને તેમના પરિવારને સેવા આપી છે. ક્યારેક, તે માતા તરીકે, ક્યારેક પત્ની તરીકે, અને ક્યારેક સાથી તરીકે. ક્યારેક, તે પુત્રવધૂ તરીકે મૂલ્યોના દોરાને જાળવી રાખે છે, અને ક્યારેક, એક પુત્રી તરીકે, તે તેના માતાપિતાના ઘરનું સન્માન જાળવી રાખે છે. આજની ગૃહિણીઓ, પરિવારોને એકતા, મૂલ્યો અને સ્નેહ સાથે જોડતી વખતે, વ્યવસાય અને સામાજિક ચિતાઓમાં પણ સામેલ છે. તેમની અસંખ્ય જવાબદારીઓ હોવા છતાં, ઘર તેમનું મુખ્ય કાર્યસ્થળ રહે છે. ભલે તે તમારી માતા હોય, પત્ની હોય કે બહેન, જે કોઈ પણ આખો દિવસ ઘરનું ધ્યાન રાખે છે તેને ગૃહિણી કહેવામાં આવે છે. તેમની મહેનત અને બલિદાન આપણું ઘર ચલાવે છે. તેથી, દર વર્ષે એક આખો દિવસ તેમના બધા યોગદાનને માન આપવા માટે સમર્પિત કરવામાં આવે છે.
આપણા બધાના પરિવારમાં એક એવો સભ્ય હોય છે જે આપણા માટે જીવન સરળ બનાવે છે. આપણને સમયસર ખોરાક મળે છે, ઘર સાફ હોય છે, નાના બાળકોની સંભાળ રાખવામાં આવે છે, અને ઘરના અન્ય કામ પણ પૂર્ણ થાય છે. આ ખાસ વ્યક્તિને ગૃહિણી કહેવામાં આવે છે - જેના વિના ઘર યોગ્ય રીતે ચાલી શકતું નથી.
રાષ્ટ્રીય ગૃહિણી દિવસ અથવા ગૃહિણી દિવસ દર વર્ષે ૩ નવેમ્બરના રોજ આપણા અને આપણા ઘરની સંભાળ રાખનારાઓનું સન્માન કરવા માટે ઉજવવામાં આવે છે. આ દિવસ લાખો મહેનતુ ઘરે રહેતી માતાઓ અને પત્નીઓનું સન્માન કરે છે જેઓ ઘરના બધા કામ કરે છે, બાળકોની સંભાળ રાખે છે અને તેમના રોજિદા અંગત કાર્યો પણ કરે છે.
ગૃહિણી અથવા ગૃહિણી એવી વ્યક્તિ છે જે પરિવારના અન્ય સભ્યો કામ પર દૂર હોય ત્યારે ઘરની સંભાળ રાખવાની જવાબદારી સંભાળે છે. જ્યારે ગૃહિણીૅ નામનો ઉપયોગ થાય છે, તે ફક્ત પત્નીઓ અથવા માતાઓ સુધી મર્યાદિત નથી. આજના આધુનિક વિશ્વમાં, આ શબ્દનો ઉપયોગ ઘરની સંભાળ રાખતી કોઈપણ વ્યક્તિ માટે થઈ શકે છે, પછી ભલે તે પુરુષો હોય, આપણા માતાપિતા હોય કે પરિવારનો કોઈ અન્ય સભ્ય હોય. જો કે, તે સામાન્ય રીતે ષીઓ, એટલે કે માતાઓ અથવા પત્નીઓ હોય છે, જે આ કામ કરે છે.
જયપુરના સ્ટેશન રોડ પર રહેતી આજ્ઞા દેવદા, રસોડામાં રહે છે અને તેના બાળકોના સ્મિતમાં પરિણમે છે. સવારે, તે લોટમાં પ્રેમ અને શાકભાજીમાં શિસ્ત ભેળવે છે, અને બપોરે, તે તેના મીઠાઈના વ્યવસાયમાં સફળતાનો સ્વાદ બનાવે છે. તેના પતિ, ભૂદેવ દેવદા સાથે, તે કૌટુંબિક પરંપરાને આધુનિકતા સાથે ભેળવે છે અને તેમના મીઠાઈના વ્યવસાયને શહેરવ્યાપી માન્યતા આપે છે. પરંતુ અજના કહે છે કે તેના દિવસની ખરી મીઠાશ સાંજની એ ક્ષણોમાં રહેલી છે જ્યારે તે તેના બાળકો સાથે બેસે છે, તેમને શીખવે છે, હસે છે અને સાંભળે છે. તે કહે છે કે સાથે મળીને કૌટુંબિક ભોજન વ્યવસાય કરતાં વધુ મહત્વપૂર્ણ છે, કારણ કે ત્યાંથી જ પોતાનાપણાની સુગંધ આવે છે. રાજસ્થાન પાનું ૧૩ વાંચો
ચેન્નાઈના નોલંબુરની મંજુ ગુપ્તા હવે સિત્તેરથી વધુ ઉંમરની છે, પરંતુ તેની આંખોમાં હજુ પણ બાળક જેવી ચમક છે. જે હાથ વર્ષોથી રોટલી બનાવતા હતા તેમણે હવે મસાલા એક્સપ્રેસ નામની સ્વપ્નની દુકાન ખોલી છે. તેણીએ તેના પુત્રોને ઉછેર્યા અને સંબંધીઓના પુત્રોને પણ ઉછેર્યા. જ્યારે ભાગ્યએ પુણેમાં તેના નાના પુત્રને છીનવી લીધો, ત્યારે તેની માતાનું હૃદય ખાલી થઈ ગયું. તેણીએ તેના પરિવાર માટે એક નવી લડાઈ શરૂ કરી. તેણીએ તેના પૌત્રો અને પુત્રવધૂને પોતાની બાજુમાં બોલાવ્યા, અને મસાલાની દુકાન સાથે, તેણીએ સમગ્ર પરિવારને ફરીથી સમૃદ્ધ બનાવ્યો. સાબિત કર્યું કે જ્યારે માતા તૂટતી નથી, ત્યારે પરિવાર ફરીથી ખુશ થઈ શકે છે.
બેંગલુરુની અર્પિતા મહેતાનું જીવન એક દીવા જેવું છે જે તોફાનમાં પણ બુઝાઈ જતું નથી. તેના પતિની લાંબી માંદગી અને ત્યારબાદના મૃત્યુએ તેનું જીવન સ્થિર કરી દીધું હતું, પરંતુ તેણે તેના આંસુઓને લ્લઢ નિﾍયમાં પરિવર્તિત કરી દીધા. તેના બે નાના બાળકોના ચહેરા જોઈને, તેણે પોતાને વચન આપ્યું, હવે તમારા સપના મારા શ્વાસ છે. તેણે પહેલા માતાની ભૂમિકા ભજવી, પછી, એક કામ કરતી મહિલા તરીકે, તેણે પોતાના પરિવારના સન્માનનું રક્ષણ કરવા માટે પોતાને સમર્પિત કરી. મુશ્કેલીઓનો સામનો કરીને, તેણે પોતાના પરિવારને ટેકો આપ્યો અને સાબિત કર્યું કે જેસ્ત્રી તૂટેલા હોવા છતાં પણ સ્મિત કરે છે તે જીવનની સૌથી સુંદર વ્યાખ્યા છે.
બેંગલુરુની કુસુમ ચૌધરીના જીવન પુસ્તકનું દરેક પાનું પીડાથી શરૂ થાય છે અને હિમત સાથે સમાપ્ત થાય છે. તેના પતિના અકાળ મૃત્યુ પછી, જ્યારે તેના દરવાજા પર મૌન છવાઈ ગયું, ત્યારે તેણે તેના બે બાળકોને ભેટી પડ્યા અને કહ્યું, આ હવે મારી દુનિયા છે. તેણીએ તેના સીવણ મશીનના ઘૂંઘટભર્યા અવાજથી તેના ડરને દબાવી દીધો અને તેની રાતો તેના બાળકોના શિક્ષણ માટે સમર્પિત કરી. આજે, તેનો દીકરો એન્જાિનિયર છે, અને તેની દીકરી વિદેશમાં કામ કરી રહી છે. કુસુમ કહે છે કે જીવન એ નથી જે આપણે ગુમાવીએ છીએ; જીવન એ છે જે આપણે બનાવીએ છીએ. તેના ચહેરા પર શાંતિ છે, તેની આંખોમાં ગર્વની ચમક છે.
રાજસ્થાનઃ સંબંધોની વ્યાખ્યા તેમને સાસુ અને વહુ ન કહો, તેમને સાથી કહો
જયપુરની જનતા કોલોનીની કુસુમ ધામણી અને આશા ધામણીએ સંબંધોની વ્યાખ્યાને એક નવો અર્થ આપ્યો છે. લોકો તેમને સાસુ અને વહુ નહીં, પરંતુ સુખ અને દુઃખમાં મિત્રો કહે છે. છેલ્લા ૨૮ વર્ષથી, તેઓ સાથે રહે છે - રસોડું શેર કરીને અને નિર્ણયો શેર કરીને. આશા કહે છે, તે મારી સાસુ નથી, તે મારી માતા છે. કુસુમ સ્મિત કરે છે, આશા મારી વહુ નથી, તે મારી દીકરી છે. જ્યારે તેમનું હાસ્ય ઘરમાં ગુંજતું હોય છે, ત્યારે એવું લાગે છે કે જાણે બે પેઢી નહીં, પણ આંગણામાં બે હૃદય એકસાથે ધબકતા હોય.
છત્તીસગઢઃ સોય અને દોરાથી વણાયેલા બાળકો સાથે બીજાના સપનાઃ દુર્ગના જીવનની ડો. સિપી દુબે તેમના બાળકો સાથે નહીં, પરંતુ પચાસ મહિલાઓ સાથે જોડાયેલી છે જેમને તેમણે પોતાના પ્રેમથી એક નવી ક્ષિતિજ આપી હતી. ઘરના સુખ-સુવિધાઓ અને નોકરીની માનસિક શાંતિને પાછળ છોડીને, તેમણે એક એવા ઘરનું સ્વપ્ન જોયું જ્યાં દરેક માતા સખત મહેનત કરીને પોતાનું ગુજરાન ચલાવી શકે. જ્યારે તેમના બાળકો શાળાએ જતા હતા, ત્યારે તેમણે પાંચ ગામડાઓની ૫૦ થી વધુ માતાઓ સાથે મશીનોના અવાજથી કપડાં સીવ્યા હતા. તેમણે ચાર મશીનો સાથે સીવણ કારખાનું શરૂ કર્યું. આજે, તે ૫૦ હાઇ-ટેક મશીનો સુધી વધી ગયું છે.(૩૮.૧૭)
(10:46 AM IST)
છેલ્લા 8 દિવસમાં સૌથી લોકપ્રિય 
