તમિલનાડુમાં હાલમાં દરેકના હોઠ પર એક જ નામ છે: જોસેફ વિજય. દરેક વ્યક્તિ જાણવા માંગે છે કે રાજકારણમાં પ્રવેશેલા એક "યંગ ટર્ક " એ અનુભવી રાજકારણીઓને કેવી રીતે હરાવ્યા. વિજયની જીત એક કેસ સ્ટડી બની ગઈ છે. તેવી જ રીતે, દાયકાઓ પહેલા, એક ગામના એક ગરીબ યુવાનની વાર્તા જે સફળતાના શિખર પર પહોંચ્યો હતો, તેણે પણ બધાને આશ્ચર્યચકિત કર્યા હતા. ગરીબી સામેનો તેમનો સંઘર્ષ, પ્રતિકૂળતા સામેનો તેમનો સંઘર્ષ, અને દરેક અવરોધને પાર કરીને સત્તા પર પહોંચવાનો તેમનો પ્રયાસ - તેમની વાર્તા આજે પણ લોકોને સંઘર્ષનો સામનો કરવા પ્રેરણા આપે છે

   થાયરોકેરના સ્થાપક, ડૉ. એ. વેલુમાની: આજે આપણે ડૉ. એ. વેલુમાની વિશે વાત કરી રહ્યા છીએ, જેઓ તમિલનાડુના એક નાના ગામમાં રહેતા હતા. તેમના પરિવારની આર્થિક પરિસ્થિતિ ખાસ સારી ન હતી, તેઓ ભાગ્યે જ ટકી શકતા હતા. પરંતુ તેઓ માનતા હતા કે સંજોગો બદલાશે, અને આ માન્યતા તેમને આગળ વધવા માટે પ્રેરણા આપે છે - આજે તેઓ થાયરોકેર, એક અગ્રણી ફાર્માસ્યુટિકલ કંપનીના માલિક છે.

    ડૉ. વેલુમાનીના પિતા પોતાની જમીન ગુમાવ્યા પછી ગરીબીમાં ડૂબી ગયા હતા. પરંતુ તેમની માતા, જે ખૂબ જ આત્મસન્માન અને સ્વતંત્ર વિચારસરણી ધરાવતી મહિલા હતી, તે પરિવારનો મજબૂત આધાર બની. તેમણે બે ભેંસોનું દૂધ વેચીને કમાતા માત્ર 10 રૂપિયા પ્રતિ દિવસના કમાઈને પોતાના પાંચ બાળકોને સારું શિક્ષણ પૂરું પાડ્યું. તેમણે ક્યારેય એક રૂપિયો ઉધાર લીધો ન હતો, આમ વેલુમાનીને નાણાકીય શિસ્ત અને આદરના પ્રથમ પાઠ શીખવ્યા. ડૉ. વેલુમાન શરૂઆતથી જ એક સારા વિદ્યાર્થી હતા. તેમણે 12મા ધોરણમાં 200 માંથી 200 ગુણ મેળવ્યા. તેથી, વેલુમાનીની માતાએ તેમને નાણાકીય પડકારો છતાં તેમનો અભ્યાસ ચાલુ રાખવા માટે પ્રોત્સાહિત કર્યા, અને તેમણે તેમને ક્યારેય નિરાશ કર્યા નહીં.

   વિજ્ઞાનની ડિગ્રી મેળવ્યા પછી, વેલુમાનીએ વિચાર્યું કે બધું બરાબર થઈ જશે, પરંતુ ખરી કસોટી હજુ આવવાની બાકી હતી. તેમને સતત અસ્વીકારનો સામનો કરવો પડ્યો. તેમણે કોઈમ્બતુરના ઔદ્યોગિક શહેરમાં 50 ઇન્ટરવ્યુ માટે હાજરી આપી, અને તે બધામાં નિષ્ફળ ગયા. આવા મુશ્કેલ સમયમાં, મોટાભાગના યુવાનો નિરાશામાં ડૂબી ગયા હતા, પરંતુ વેલુમાનીએ એવું થવા દેવાનો ઇનકાર કર્યો. તે ચોક્કસ દુઃખી હતો, પણ નિરાશ નહોતો. તેને સમજાયું કે તેના અનુભવના અભાવે તેને નોકરી મળી શકી નહીં, અને આનાથી તેને પોતાની કંપની શરૂ કરવાનો વિચાર આવ્યો. તેણે એક દિવસ એવી કંપની બનાવવાનો સંકલ્પ કર્યો જે ફક્ત ફ્રેશર્સને જ નોકરી આપશે.

દરમિયાન, તેમણે મુંબઈમાં BARC (ભાભા એટોમિક રિસર્ચ સેન્ટર) માં સરકારી નોકરી મેળવી, જેનાથી તેમના જીવનમાં સ્થિરતા આવી. પરંતુ પોતાની કંપની શરૂ કરવાનો વિચાર ડૉ. વેલુમણિના મનમાં જીવંત રહ્યો. તેમની કારકિર્દી દરમિયાન, તેમણે સતત પોતાને અપગ્રેડ કર્યા. એકવાર, એક ઇન્ટરવ્યુ દરમિયાન, તેઓ થાઇરોઇડ ગ્રંથિ વિશેના પ્રશ્નથી મૂંઝાઈ ગયા કારણ કે તેમણે ક્યારેય જીવવિજ્ઞાનનો અભ્યાસ કર્યો ન હતો. તેથી, તેમણે થાઇરોઇડમાં નિષ્ણાત બાયોકેમિસ્ટ્રીમાં પીએચડીની ડિગ્રી મેળવી. 1995 માં, 2 લાખ રૂપિયાની બચત સાથે, તેમણે એક એવું પગલું ભર્યું જે પરંપરાને અવગણે છે. તેમણે તેમની સરકારી નોકરીમાંથી રાજીનામું આપ્યું. તે જ રાત્રે, તેમણે તેમની બેંકર પત્નીને તેમની યોજના વિશે જણાવ્યું, અને તેણીએ તેમને સંપૂર્ણ ટેકો આપ્યો.

1996 માં, તેમણે એક હિંમતવાન દ્રષ્ટિકોણ સાથે તેમની કંપની શરૂ કરી. તેમણે જોયું કે આયાતી મેડિકલ રીએજન્ટ્સ (મેડિકલ રીએજન્ટ્સ પ્રયોગશાળા પરીક્ષણોમાં વપરાતા ખાસ રાસાયણિક અથવા જૈવિક પદાર્થો છે) ની કિંમત 50 રૂપિયા હતી, પરંતુ જો તે અહીં બનાવવામાં આવે, તો કિંમત ફક્ત 3 રૂપિયા થઈ શકે છે. તેમણે આ ખર્ચ-અસરકારક મોડેલને તેમની માતા પાસેથી શીખેલી બચતની આદત સાથે જોડી દીધું અને કોઈપણ દેવા કે બાહ્ય રોકાણ વિના એક મોટો વ્યવસાય બનાવ્યો. ડૉ. એ. વેલુમાની ઘણીવાર કહે છે કે ગરીબી તમારી સામે બે વિકલ્પો રજૂ કરે છે: તેને અભિશાપ માનવો અથવા તેને તક તરીકે જોવો. હવે તે તમે કયો વિકલ્પ પસંદ કરો છો તેના પર નિર્ભર છે. મેં તેને તક તરીકે જોયું